ഓരോ കുട്ടിയിലും ഒരു കലാകാരനുണ്ട്; വളരുമ്പോൾ ആ കലാകാരനെ നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കുക: പാബ്ലോ പിക്കാസോ

“ഓരോ കുട്ടിയിലും ഒരു കലാകാരനുണ്ട്. പക്ഷേ വളർന്നുവരുമ്പോൾ ആ കലാകാരനായി തുടരുക എന്നതാണ് വെല്ലുവിളി.”

കുട്ടിക്കാലത്ത് ഒരു കടലാസ് കിട്ടിയാൽ അതിൽ എന്തും വരയ്ക്കും. മേഘങ്ങൾക്ക് നിറം കൊടുക്കും, സൂര്യനെ പച്ചയാക്കും, മനുഷ്യരെ വിചിത്രമായ രൂപങ്ങളിൽ വരയ്ക്കും. ആരെങ്കിലും “ഇത് ശരിയല്ല” എന്ന് പറഞ്ഞാലും കുട്ടി വീണ്ടും വരയ്ക്കും. കാരണം അവന് കലയുടെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചല്ല, തന്റെ ഭാവനയെക്കുറിച്ചാണ് ചിന്ത.

എന്നാൽ വളരുമ്പോൾ നമ്മൾ പഠിക്കുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്. “ഇത് ശരിയാണോ?”, “മറ്റുള്ളവർ എന്ത് വിചാരിക്കും?”, “ഇതുകൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം?”, “പരാജയപ്പെട്ടാൽ?”, “ഇത് ചെയ്യാൻ എനിക്ക് കഴിവുണ്ടോ?” എന്നിങ്ങനെ ചോദ്യങ്ങൾ നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ സ്വാഭാവികമായ സൃഷ്ടിപരതയെ പതിയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.

പാബ്ലോ റൂയിസ് പിക്കാസോ (1881–1973) സ്പെയിനിൽ ജനിച്ച ലോകപ്രശസ്ത ചിത്രകാരനും ശിൽപിയും പ്രിന്റ് മേക്കറും സെറാമിക് കലാകാരനുമായിരുന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ആധുനിക കലയുടെ വളർച്ചയിൽ ഏറ്റവും വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ കലാകാരന്മാരിൽ ഒരാളാണ്.

1881-ൽ സ്പെയിനിലെ മലാഗയിൽ ജനിച്ച പിക്കാസോയുടെ പിതാവ് ഹോസെ റൂയിസ് ബ്ലാസ്കോ ഒരു ചിത്രകലാ അധ്യാപകനും കലാകാരനുമായിരുന്നു. അച്ഛൻ ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കുന്നത് കണ്ടാണ് പിക്കാസോ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ കലയിൽ ആകൃഷ്ടനായത്.

ഒരു കുട്ടി മനുഷ്യനെ വരയ്ക്കുമ്പോൾ കണ്ണ് തെറ്റായ സ്ഥലത്ത് വരച്ചേക്കാം. ആകാശത്തിന് പർപ്പിൾ നിറം കൊടുത്തേക്കാം. എന്നാൽ അവന്റെ ലോകത്ത് അതെല്ലാം ശരിയാണ്. അവൻ യാഥാർഥ്യത്തെ പകർത്തുകയല്ല; തന്റെ മനസ്സിലുള്ള ലോകത്തെ സൃഷ്ടിക്കുകയാണ്.

പിക്കാസോയുടെ സ്വന്തം കലാജീവിതം അതിന് ഉദാഹരണമാണ്. ​ബ്ലൂ പീരിയഡ്, റോസ് പീരിയഡ്, ക്യൂബിസം, നിയോക്ലാസിസിസം, സർറിയലിസം തുടങ്ങി വ്യത്യസ്ത ശൈലികളിലൂടെ അദ്ദേഹം നിരന്തരം പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി.

ഒരു കുട്ടി ഒരു ചിത്രം വരച്ച് അത് മോശമായാൽ അടുത്ത ചിത്രം വരയ്ക്കും. മുതിർന്നവർ പലപ്പോഴും ആദ്യ പരാജയത്തോടെ തന്നെ ശ്രമം ഉപേക്ഷിക്കും. വീണ്ടും ശ്രമിക്കാനുള്ള ധൈര്യം നിലനിർത്തുക എന്നും ഈ വാക്കുകൾ അർത്ഥമാക്കുന്നുണ്ട്.

“വളരുക; പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലുള്ള കുട്ടിയെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്” എന്നാണ് പിക്കാസോയുടെ വാക്കുകൾ ഓർമിപ്പിക്കുന്നത്.