ഭക്ഷണകൊതിയന്മാർ അറിഞ്ഞുകൊണ്ടു വീഴുന്ന കുഴിയാണ് കുഴിമന്തിയുടെ രുചിക്കൂട്ട്. യമനിൽ നിന്നാണ് മന്തിയുടെ വരവ്. രണ്ടു​ മീറ്റർ ആഴമുള്ള ഇഷ്​ടിക കൊണ്ട് കെട്ടിയ 40 ഇഞ്ച്​ വ്യാസമുള്ള കുഴിയിലെ കനലിന്റെ ചൂടിൽ ഏതാണ്ട് ഒന്നര-രണ്ട് മണിക്കൂർ വേവിച്ചാണ് മന്തി ഉണ്ടാക്കുന്നത്. ബിരിയാണി വാഴുന്ന കേരളത്തിൽ മന്തിയുടെ സ്ഥാനം അത്ര തന്നെ പ്രധാനമാണ്.

ആരോ​ഗ്യ വാർത്തകൾ കൂടുതൽ അറിയാൻ വാട്സ്ആപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ അംഗമാകൂ.

ഇവിടെ ക്ലിക്ക്  ചെയ്യുക

അമിതമായ എണ്ണയോ മസാലയോ മന്തിയിൽ ചേർക്കാറില്ല. മന്തിയെ മറ്റുള്ള വിഭവങ്ങളിൽ നിന്ന്​ വ്യത്യസ്​തമാക്കുന്നതും ആരോഗ്യ പ്രദമാക്കുന്നതും ഇതു തന്നെയാണ്. ഇറച്ചിയിൽ നിന്നിറങ്ങുന്ന കൊഴുപ്പാണ്​ മന്തിയുടെ എണ്ണ. കുഴിയിലെ കനലും ചൂടുമാണ് മന്തിക്ക്​ ​വേവ്​ പകരുന്നത്​.

കുഴിയിലേക്കിറക്കിവെക്കുന്ന ചെമ്പിലേക്ക്​ വേവിച്ച അരിയും അൽപസ്വൽപം മസാലയുമെല്ലാം ചേർത്ത ശേഷമാണ്​ ചിക്കനോ മട്ടനോ പ്രയോഗിക്കേണ്ടത്​. വെന്ത കോഴിയും ആടും റൈസിൽ പൂഴ്​ത്തിവെച്ച ശേഷം ചെമ്പിന്​ മൂടിയിടും.

കനലിന്റെ ചൂട് പതിയെ പതിയെ ഉള്ളിലേക്ക് പടർന്നു തുടങ്ങുമ്പോൾ ചിക്കനിൽ നിന്നുള്ള കോഴുപ്പ് ഒലിച്ചിറങ്ങും. അവിടെ തുടങ്ങുകയായി മന്തിയുടെ രുചിയുടെ രസതന്ത്രം. ഒന്നര മണിക്കൂറാണ് മന്തി വേവാനെടുക്കുന്ന സാധാരണ സമയം. കുഴിയിലെ കനലിന്റെ അളവാണ് ഇതെല്ലാം നിശ്ചയിക്കുന്നത്.

മന്തി പാകമായാൽ കുഴിയിൽ നിന്നെടുത്ത് 15 മിനിറ്റോളം ഇളക്കിയും മറ്റ് പാത്രങ്ങളിലേക്ക് പകർത്തിയുമൊക്കെയാണ് മന്തി മിക്സ് ചെയ്യുന്നത്. നന്നായി വെന്ത ചോറിനും ചിക്കനുമൊപ്പം അനുസാരി വേഷത്തിൽ തക്കാളി ചട്നിയും മയോണൈസുമാണ് വരിക. കാബേജ് അടങ്ങുന്ന സാലഡും ചേർന്നാൽ സംഗതി റെഡി. ബിരിയാണി പോലുള്ള അരി വിഭവങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ അധികം എരിവും മസാലയുമില്ലാത്ത ഭക്ഷണമാണ്​ മന്തി. അജ്​നാമോട്ടോ പോലുള്ള അഡിക്റ്റീവുകളോ മന്തിയിൽ ഉപയോ​ഗിക്കാത്തതു കൊണ്ട് തന്നെ ഇത് ആരോ​ഗ്യത്തിന് സുരക്ഷിതമാണ്.