ഗുരുവായൂര്‍: 'നീര്‍മാതളം പൂക്കുന്ന കാലത്ത് എനിക്ക് നിന്റെ ഓര്‍മ്മ വരുന്നു...' എന്ന മാധവിക്കുട്ടിയുടെ വരികള്‍ പുന്നയൂര്‍ക്കുളത്തെ കാറ്റില്‍ ഇന്നും അലയടിക്കുന്നുണ്ട്. ആ പഴയ തറവാട്ടു മുറ്റത്തെ സ്മാരകത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ വെളുത്ത പൂക്കള്‍ മഞ്ഞുതുള്ളികള്‍ പോലെ വിരിഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നു. പ്രകൃതിയും സാഹിത്യവും തമ്മിലുള്ള അഭേദ്യമായ ബന്ധത്തിന്റെ അടയാളമായി ആ നീര്‍മാതളം പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു.

വാക്കുകളില്‍ പൂക്കുന്ന വസന്തം

മാധവിക്കുട്ടിക്ക് നീര്‍മാതളം വെറുമൊരു മരമായിരുന്നില്ല. അത് അവളുടെ ബാല്യമായിരുന്നു, പ്രണയമായിരുന്നു, ഏകാന്തതയുടെ കൂട്ടുകാരനായിരുന്നു. പുന്നയൂര്‍ക്കുളത്തെ മണ്ണില്‍ വേരൂഴ്ത്തി നില്‍ക്കുന്ന ഈ മരത്തിന് ഇപ്പോള്‍ ഒന്‍പത് മീറ്ററോളം ഉയരമുണ്ട്. സംസ്‌കൃതത്തില്‍ 'വരുണം' എന്നും 'അസ്മരീഘന' എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ഔഷധസസ്യം (Crateva religiosa), ആമിയുടെ വരികളിലൂടെയാണ് മലയാളിക്ക് ഒരു വികാരമായി മാറിയത്.

ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്റെ സുഗന്ധം

ഇന്ത്യയിലുടനീളം അരുവികളുടെ തീരങ്ങളില്‍ നീര്‍മാതളം പൂക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, പുന്നയൂര്‍ക്കുളത്തെ സ്മാരകത്തിലെ ഈ മരത്തിന് പറയാനുള്ളത് സ്‌നേഹത്തിന്റെ വന്യമായ കഥകളാണ്. വിശ്വസാഹിത്യകാരിയുടെ സര്‍ഗ്ഗാത്മകതയുടെ സുഗന്ധം ഈ പൂവിതളുകള്‍ക്കുണ്ടെന്ന് സന്ദര്‍ശകര്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. പൂത്തുലഞ്ഞ നീര്‍മാതളച്ചുവട്ടില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍, അത് കേവലം ഒരു കാഴ്ചയല്ല, മറിച്ച് ആമിയുടെ സാന്നിധ്യം തൊട്ടറിയുന്ന ഒരു അനുഭവമാണ്.

ഒരു സ്മാരകത്തിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന

കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമിയുടെ കമല സുരയ്യ സ്മാരകത്തില്‍ എത്തുന്ന ഓരോരുത്തരും ഈ പൂക്കളുടെ മനോഹാരിതയില്‍ മനം മയങ്ങുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ ശാന്തതയും സാഹിത്യത്തിന്റെ ആഴവും ഒത്തുചേരുന്ന ഈ പുണ്യഭൂമിയില്‍, ഓരോ പൂവും കൊഴിയുന്നത് കമലയുടെ വരികള്‍ പോലെ മൃദുവായാണ്. പൂക്കള്‍ വിരിയുന്ന ഈ ദിനങ്ങളില്‍, ആമിയുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ വീണ്ടും പുതുതായി വിരിയുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നുവെന്ന് അവിടം സന്ദര്‍ശിക്കുന്നവര്‍ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.