1980കളുടെ തുടക്കത്തില്, ഇന്ദിര ഗാന്ധി മദ്രാസ് (ഇന്നത്തെ ചെന്നൈ) മറീന ബീച്ചില് ഒരു ജനക്കടലിന് മുന്നില് നിന്നു. അടിയന്തരാവസ്ഥയുടെ ഓര്മ്മകള് മങ്ങിയിരുന്നു; അവര് വിജയപര്യടനത്തിലായിരുന്നു. എന്നാല് ആ നിമിഷം മറ്റൊരു സത്യത്തെ തുറന്നു കാട്ടി. ആള്ക്കാര് അവരെ കേള്ക്കാന് വന്നതല്ല. അവര് വന്നത് ശിവാജി ഗണേശനെ കേള്ക്കാനായിരുന്നു, എംജി രാമചന്ദ്രന്റെ സിനിമാ എതിരാളിയെ. വെളുത്ത ഷര്ട്ടും മുണ്ടും ധരിച്ച് അദ്ദേഹം എഴുന്നേറ്റ് കൈകള് നാടകീയമായി ഉയര്ത്തി പറഞ്ഞു: ''കോണ്ഗ്രസ് പാര്ട്ടി ഒരു വലിയ ആല്മരമാണ്; അതിന്റെ നിഴലില് നാം വളര്ന്നു.'' ജനക്കൂട്ടം ആവേശത്തോടെ മുഴങ്ങി- പാര്ട്ടിക്കല്ല, വ്യക്തിക്കായി; ആശയത്തിനല്ല, സിനിമയ്ക്കായി. അദ്ദേഹം ഇരുന്ന ശേഷം ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി മൈക്കിലേക്കെത്തി, സാരിയുടെ പല്ലു തലയില് മൂടി, കൈകള് ചേര്ത്ത് ''വണക്കം'' പറഞ്ഞു. അതുവരെ കൂടിനിന്നിരുന്ന ജനങ്ങള് ഒഴുകിപ്പോകാന് തുടങ്ങി. അവര് പ്രസംഗം ചുരുക്കി ഇറങ്ങിപ്പോയി. ജനക്കൂട്ടം വന്നത് ശിവാജിക്കായാണ്; ഇന്ദിരയ്ക്കല്ല. ആ നിമിഷം പിന്നീട് ഒരു പ്രവചനമായി മാറിയെന്നു തോന്നുന്നു.
അന്ന് ഇന്ത്യന് നാഷണല് കോണ്ഗ്രസ് തമിഴ്നാട്ടില് ശക്തമായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരമുള്ള ആദ്യ ഇരുപത് വര്ഷം സി രാജഗോപാലാചാരിയും കെ കാമരാജും പോലുള്ള നേതാക്കളിലൂടെ അവര് ഭരിച്ചു, 1950-കളില് 45% വോട്ടുവിഹിതത്തിന് മുകളില് വരെ എത്തി. പക്ഷേ 1967 എല്ലാം മാറ്റി. ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകം അധികാരത്തിലെത്തി, കോണ്ഗ്രസിന്റെ ഏകാധിപത്യം അവസാനിപ്പിച്ചു. അത് ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് തോല്വി മാത്രമല്ല, ഒരു സാംസ്കാരിക മാറ്റമായിരുന്നു. ഭാഷ രാഷ്ട്രീയമായി; തമിഴ് തിരിച്ചറിവ് ദില്ലിക്കെതിരെ നിലകൊണ്ടു. രാജഗോപാലാചാരിയുടെ ഹിന്ദി നിര്ബന്ധം ഒരു നയപിഴവ് മാത്രമല്ല, തമിഴ് ഒരു ഭാഷ മാത്രമല്ല, ഒരു സിവിലിസേഷന്റെ ആത്മാവാണെന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കാത്തതായിരുന്നു. ഈ പിഴവ് ഭാരതീയ ജനതാ പാര്ട്ടി ഇന്നും ആവര്ത്തിക്കാനുള്ള സാധ്യത എപ്പോഴുമുണ്ട്.
അതിനുശേഷം കോണ്ഗ്രസ് ഇല്ലാതായില്ല; പക്ഷേ, അത് ചുരുങ്ങി. 1980-കളില് വോട്ടു വിഹിതം മുപ്പതുകളിലേക്ക് കുറഞ്ഞു, പിന്നീട് 20%ല് താഴെയും ഒടുവില് ഒറ്റ അക്കത്തിലേക്കും ഇടിഞ്ഞു. അധികാരം സംഘടനയിലൂടെ അല്ല, കൂട്ടുകെട്ടുകളിലൂടെ നിലനിന്നു. ഒരിക്കല് ഡിഎംകെയോടും മറ്റൊരിക്കല് എഐഎഡിഎകെയോടും ചേര്ന്ന്. പക്ഷേ ഒരിക്കലും മുന്നിരയില് അല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ന് അവര് 40 സീറ്റുകള് ആവശ്യപ്പെടുമ്പോള് 25 മാത്രം ലഭിക്കുന്നത്. 2021-ല് സമ്മതിച്ച അതേ എണ്ണം.
കോണ്ഗ്രസിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള ദൗര്ബല്യം ഇതാണ്: അതിന് ജനങ്ങളെ ആകര്ഷിക്കുന്ന സിനിമാതാരം ഇല്ല. ദ്രവീഡിയന് പാര്ട്ടികള്ക്ക് എംജി രാമചന്ദ്രന്, എം കരുണാനിധി, ജെ ജയലളിത പോലുള്ള ഇതിഹാസങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നു. എകൈ സ്റ്റാലിന് ഇന്നും കരുണാനിധിയുടെ പാരമ്പര്യം വഹിക്കുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛന്റെ ചിത്രം എല്ലായിടത്തും നിലനില്ക്കുന്നു. വിഭജിക്കപ്പെട്ട എഐഎഡിഎകെയിലും അതേ അവസ്ഥ. കമല് ഹാസനെ പോലുള്ളവര് പോലും ദ്രവീഡിയന് ഘടനയിലൂടെ തന്നെ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു; 2025-ല് ഡിഎംകെ പിന്തുണയോടെ രാജ്യസഭാ സീറ്റ് നേടി. ഇപ്പോള് വിജയ് യുവാക്കളെ ലക്ഷ്യമാക്കി ജനക്കൂട്ടത്തെ ആകര്ഷിക്കുന്നു. എന്നാല് ശിവാജിയുടെ കാലത്തിനു ശേഷം കോണ്ഗ്രസിന്റെ സിനിമാ തിളക്കം ഇല്ലാതായി. രാഹുല് ഗാന്ധിയുടെ പ്രകടനങ്ങള് പോലും അതിന് പകരമാകുന്നില്ല.
ശിവാജി തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ട പാലമായിരുന്നു. സിഎന് അണ്ണാദുരെ രചിച്ച ശിവാജി കണ്ട ഹിന്ദു രാജ്യം എന്ന നാടകത്തില് ശിവാജിയായി അഭിനയിച്ചതിനാല് പെരിയാര് ഇവി രാമസ്വാമി അധ്യക്ഷത വഹിച്ച ചടങ്ങില് അദ്ദേഹത്തിന് ''ശിവാജി'' എന്ന പേര് ലഭിച്ചു. 1964 മുതല് കോണ്ഗ്രസിനൊപ്പം നിന്ന അദ്ദേഹം കാമരാജിന്റെ നേതൃത്വത്തെ പിന്തുണച്ചു, ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയുടെ കാലത്ത് രാജ്യസഭാംഗമായി. 1984-ല് ഇന്ദിരയുടെ മരണത്തോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയജീവിതം അവസാനിച്ചു. 1989-ല് ജനത പാര്ട്ടിക്കായി പ്രചാരണം നടത്തുമ്പോള്, കോണ്ഗ്രസിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം കടുപ്പത്തോടെ സംസാരിച്ചു. ടി നഗറിലെ വലിയ വീട്ടിലെ ഡ്രോയിങ് റൂമില് ഇരുന്ന്, കോണ്ഗ്രസിനായി തന്റെ ജീവിതം എങ്ങനെ ത്യജിച്ചുവെന്ന് അദ്ദേഹം വിവരിച്ചു.
''എന്നെ കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ കൈയില് തൂക്കി വളര്ത്തിയ എന്റെ മൂത്ത സഹോദരന് അസുഖത്തിലായിരുന്നു. പക്ഷേ എന്റെ പാര്ട്ടി എന്നെ ഡല്ഹിയിലേക്ക് വിളിച്ചപ്പോള്, അദ്ദേഹത്തെ അവഗണിച്ച് ഞാന് പോയി,'' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
''അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് എന്തായിരുന്നു?'' ഞാന് ചോദിച്ചു.
അദ്ദേഹം സെക്രട്ടറി നോക്കി. ''ആ സഹോദരന്റെ പേര് എന്തായിരുന്നു?''
കോണ്ഗ്രസ് എപ്പോഴും ഇളയ സഹോദരനായി തന്നെ തുടരും. തമിഴ്നാട്ടില് ബിജെപി ഒരിക്കല് ശക്തമാകുകയാണെങ്കില്, അതിന് മുതിര്ന്ന കൂട്ടുകക്ഷി പങ്കാളികള് ആവശ്യമാകും. ഒരു സീറ്റും നേടാതിരുന്നിട്ടും ബിജെപി 2024 ലോക്സഭ തിരഞ്ഞെടുപ്പില് ഡിഎംകെയുമായോ എഐഎഡിഎംകെയുമായോ യാതൊരു സഖ്യവും ഇല്ലാതെ തമിഴ്നാട്ടില് വോട്ടുവിഹിതം ഇരട്ട അക്കത്തിലേക്ക് ഉയര്ത്തിയിട്ടുണ്ട്. വോട്ടു വിഹിതം എപ്പോഴും സീറ്റുകള് നേടുന്നതില് പ്രതിഫലിപ്പിക്കണമെന്നില്ല. എന്നാല് ഹിന്ദിക്കു പകരം തമിഴിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കാത്ത പക്ഷം, അതിന് ഒരു മൂത്ത സഹോദരന് ഇല്ലാതെ പ്രതീക്ഷയില്ല. ഒരിക്കല് അത് മറക്കാന് സാധ്യതയുള്ള അതേ സഹോദരന്.
കെ അണ്ണാമലൈ ഒരു ഗ്രാമത്തില് ഒരു കര്ഷകന്റെ കൈ പിടിച്ച് ''നമ്മള് രണ്ടുപേരും ദ്രാവിഡരാണ്'' എന്ന് പറഞ്ഞത് പോലെ, ഈ സമീപനം തമിഴ് ദേശീയതയുടെ ആഴം മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. ഇപ്പോള് അദ്ദേഹത്തെ മാറ്റിയതും കൂട്ടുകെട്ടുകളിലെ പ്രശ്നങ്ങളും, എഐഎഡിഎംകെയുമായി ഉള്ള സംഘര്ഷവും കോയമ്പത്തൂരില് നിന്ന് അകന്ന സീറ്റുകള് നല്കിയതുമൊക്കെ ബിജെപിയുടെ അനിശ്ചിതത്വം കാണിക്കുന്നു. 45% വോട്ടു വിഹിതത്തില് നിന്ന് ഒറ്റ അക്കത്തിലേക്ക് ചുരുങ്ങിയ കോണ്ഗ്രസ്, ഉയര്ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നെങ്കിലും ഇനിയും എത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ബിജെപി. തമിഴ്നാട് ഇപ്പോഴും അതേ സത്യം ഉറക്കെ പറയുന്നു, അധികാരം ഇവിടെ ഭാഷയിലൂടെ സംസാരിക്കണം. കോണ്ഗ്രസ് എന്നും ചെറുചെറുപ്പനായ സഹോദരനായി തുടരും. ബിജെപി ഉയര്ന്നാലും അതിനും ഒരിക്കല് ഒരു മുതിര്ന്ന സഹോദരന് ആവശ്യമാകും. തമിഴ്നാട്ടില് ഗണിതമല്ല, ഓര്മ്മയും ഭാഷയും പ്രകടനവുമാണ് നിര്ണായകം. അത് മനസ്സിലാക്കാത്തവര് ഒരുദിവസം ജനക്കൂട്ടം ഒഴിഞ്ഞുപോകുന്നത് മാത്രം കാണും.
Subscribe to our Newsletter to stay connected with the world around you
Follow Samakalika Malayalam channel on WhatsApp
Download the Samakalika Malayalam App to follow the latest news updates
