കെ.ജെ. വിനോദ് എഴുതിയ കവിത ‘ആനവാൽപ്പുരയിലെ കാറ്റ്’

ഗ്രാമത്തിലേക്കൊരു

കാറ്റു വരുന്നു

മരങ്ങളെല്ലാമുലയ്ക്കുന്നു

കമ്പുകളെല്ലാമൊടിക്കുന്നു

മുറ്റത്തെ തെങ്ങ്

വളഞ്ഞുകുത്തുന്നു

പനയിൽ ഓലകൾ

ഒടിഞ്ഞുതൂങ്ങുന്നു

അയയിൽ തുണികൾ

പറന്നുനിൽക്കുന്നു

തൊഴുത്തിൽ ആടുകൾ

കയറുപൊട്ടിക്കുന്നു

അടുക്കളയിൽ കലം

വറ്റുണങ്ങി കിടക്കുന്നു

അമ്മ മുളകിടിക്കുന്നു

തെകത്തുകപ്പ

കോരിയെടുക്കുന്നു

അകത്തു കയറിയ കാറ്റ്

പുറത്തേക്കു ഭയന്ന

കുഞ്ഞിക്കണ്ണുകൾ കാണുന്നു

പ് ലാവേ... പ് ലാവേ വീഴല്ലേയെന്ന

കരച്ചിൽ കേൾക്കുന്നു

തള്ളിത്തുറക്കാനൊരു

വാതിലുപോലുമില്ലാത്ത വീട്ടിൽ

കാറ്റ് ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ്

നാണംകെട്ടിറങ്ങിപ്പോകുന്നു

അയൽക്കാർ എത്തിനോക്കുന്നു

അതിശയിക്കുന്നു

ഇത്തവണയുമാ

മാടം വീണില്ലല്ലോ

കുട്ടികൾ വട്ടത്തിലിരുന്ന്

കപ്പ തിന്നുന്നു,

അമ്മ, കാറ്റ് കുടഞ്ഞിട്ട

പ്ലാവില കുത്തി

ആടിന് തീറ്റകൊടുക്കുന്നു.