പ്രമീളാദേവി എഴുതിയ കവിത നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍

പാഠപുസ്തകത്തിലെ

നെല്‍വയല്‍പ്പടം കണ്ടു

ബാല്യകൗതുകം ഷൂസും

സോക്സ്, മേല്‍ക്കോട്ടും മാറ്റി

ചാടിയൂര്‍ന്നിറങ്ങുന്നു

പുസ്തകത്താളില്‍പ്പച്ച-

യോളങ്ങളിളക്കുന്ന

വയലില്‍; പൊടുന്നനെ

ഞാറണിക്കയ്യാല്‍ പിഞ്ചു-

മെയ്യിനെപ്പുണരുന്നു

പാടാമാദ്യത്തെ മഴ-

യെന്നപോല്‍, പച്ചപ്പിന്റെ

ലാളനം നുകരുന്ന

പൈതലാദ്യമായ് പൂഴ്ന്നു

പോകുന്ന ചേറില്‍, നീന്തി-

ത്തുടിപ്പൂ ചെറുമീനി-

ന്നോളങ്ങളോരോന്നിലും,

വഴുക്കും വരമ്പത്തു

മേയുന്ന കൊക്കിനൊപ്പം

ധ്യാനമോലുന്നു പിന്നെ

ഞാറുകള്‍ മുതിരുന്നു,

കതിരായ് കനക്കുന്നു...

പാഠപുസ്തകം പഴ-

ങ്കടലാസ്സായീടുന്നു,

‍ചേറുമാമ്പലും കൊഴി-

ഞ്ഞീടുന്നു, ഘടികാര-

സൂചികളളക്കുന്നു

ജീവിതം, വയലിന്റെ

ചോരയില്‍ തഴയ്ക്കുന്നു

നാടിന്റെ വികസനം

മായുന്നു ദേശാടന-

ക്കിളിപ്പാതകള്‍, വെള്ള-

ച്ചാലിലെ തിമിര്‍പ്പുകള്‍,

കൂടുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ നമ്മെ

നാമടയ്ക്കുന്നു, പിന്നെ

തുറക്കാനരുതാതെ

വേവുന്നു, തൂവല്‍ക്കതി-

രോരോന്നും കൊഴിയുന്നു...

കണ്ണടയ്ക്കുമ്പോഴേതോ

കരയില്‍ തുടിക്കുന്നു

പണ്ടത്തെ വയല്‍ച്ചേറിന്‍

നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍, പൊള്ളു-

ന്നുണ്ടവ തൊടുന്നേരം

പരുക്കന്‍ കാലത്തിനും.