സ്വന്തം ബോധ്യങ്ങള് ചുറ്റുപാടുകളെ നശിപ്പിക്കുമ്പോഴും ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോകുന്ന ഒരാള് ഒന്നുകില് ഭ്രാന്തനോ അല്ലെങ്കില് ദൂരദര്ശിയോ ആയിരിക്കും. ഇന്ന് കോണ്ഗ്രസിന്റെ കഥ അതിന്റെ അതിരുകളില് നില്ക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് കേരളവും അസവും പോലുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളില്. അവിടെ രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടം ആശയങ്ങളുടേതല്ല, സംഘടനയും നേതൃമാതൃകയും തമ്മിലുള്ളതാണ്. കേരളത്തില് പതിറ്റാണ്ടുകളായി എല്ഡിഎഫ്, യുഡിഎഫ് ഇരട്ടധ്രുവം അധികാരം മാറിമാറി കൈകാര്യം ചെയ്തുവരികയായിരുന്നു. 2021-ല് പിണറായി വിജയന് അധികാരം നിലനിര്ത്തിയത് ആ ചക്രം പൊളിച്ച ആദ്യ സൂചനയായി മാറി. അതിനു ശേഷം എല്ഡിഎഫ് തങ്ങളുടെ തന്ത്രം പൂര്ണമായി മാറ്റി. ഇത് ഇനി ഒരു മുന്നണിയുടെ പ്രചാരണമല്ല, മറിച്ച് ഒരു വ്യക്തിത്വകേന്ദ്രിത ഭരണ മോഡലിന്റെ തുടര്ച്ചയാണ്. ക്ഷേമപദ്ധതികളും വികസന വാഗ്ദാനങ്ങളും മുന്നിര്ത്തി, അതിനാല് തന്നെ ഭരണവിരുദ്ധതയെ വ്യക്തിത്വം കൊണ്ടു മറികടക്കാനുള്ള ശ്രമം. മറുവശത്ത്, കോണ്ഗ്രസിന്റെ യുഡിഎഫ്, കണക്കുകള് പ്രകാരം ശക്തമായ അടിസ്ഥാനമുള്ളതായിരിക്കുമ്പോഴും - പ്രാദേശിക തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളില് കൂടുതല് വോട്ടുശതമാനം നേടി - സംഘടനാതലത്തില് അതിന്റെ ദൗര്ബല്യം വ്യക്തമാണ്. നേതൃത്വത്തിലെ ഭിന്നിപ്പ്, വൈകിയ സ്ഥാനാര്ത്ഥി പ്രഖ്യാപനം, ഹൈക്കമാന്ഡ് നിയന്ത്രണം ഇതൊക്കെ അതില് വരും. പരമ്പരാഗത വോട്ടുബേസ്, പ്രത്യേകിച്ച് ന്യൂനപക്ഷങ്ങള് ആണ് അതിന്റെ ശക്തി. ദൗര്ബല്യമാവട്ടെ, അകത്തള തര്ക്കങ്ങളും ശക്തമായ പ്രാദേശിക നേതാക്കളുടെ അഭാവവും. ബിജെപിയുടെ കടന്നുവരവാണ് അവര് നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണി. ബിജെപി കേരളത്തില് നേരിട്ട് ജയിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നില്ല; അവരുടെ തന്ത്രം ദീര്ഘകാലമാണ്ഇരട്ട ധ്രുവത്തെ ത്രികോണമായി മാറ്റുക, നഗര മണ്ഡലങ്ങളില് വോട്ടുശതമാനം കൂട്ടി സീറ്റ് ഫലങ്ങളെ ബാധിക്കുക. ഇതിനകം തന്നെ കേരളത്തില് ത്രികോണ മത്സരം ഉയരുന്നുവെന്ന തെളിവുകള് ഉണ്ട്, കൂടാതെ അവരുടെ പ്രചാരണം വ്യക്തമായി ഇതില് ഊന്നിയാണ്- എല്ഡിഎഫും യുഡിഎഫും ഒരേ നാണയത്തിന്റെ രണ്ട് വശങ്ങള്.
സംസ്ഥാന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലുടെ നമുക്കു മനസ്സിലാവുന്നത് കോണ്ഗ്രസിന്റെ തീരുമാനമെടുക്കല് ലോകത്തിലെ പ്രഭവകേന്ദ്രം രാഹുല് ഗാന്ധി തന്നെയാണെന്നാണ്. മുഖ്യമന്ത്രി പദവിയില്നിന്ന് അമരിന്ദര് സിങ്ങിനെ മാറ്റി നവ്ജ്യോത് സിദ്ദുവിന്റെ ഉപദേശത്തെ പിന്തുണച്ചതിലൂടെ പഞ്ചാബ് രാഹുല് നഷ്ടപ്പെടുത്തി. രാഹുലിനെ വിശ്വസിക്കാനാകില്ലെന്നും ടിക്കറ്റുകള് രാഷ്ട്രീയ ബോധ്യത്തിന് പകരം വ്യക്തിപരമായ പരിഗണനകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില് നല്കുന്നതെന്നും ആരോപിച്ചാണ് അമരിന്ദര് ബിജെപിയില് ചേര്ന്നത്. ഇങ്ങനെയുള്ള രാഹുലിന്റെ പാര്ലമെന്ററി പ്രകടനം യൂട്യൂബില് നല്ലതായി തോന്നാമെങ്കിലും, യഥാര്ഥത്തില് അത് പാര്ട്ടിയുടെ തകര്ച്ചയ്ക്ക് അടിത്തറയിടുന്നതാണ്.
കേരളത്തെ തന്നെ എടുത്തു നോക്കൂ. കഴിഞ്ഞ വര്ഷത്തെ സംസ്ഥാന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളില് ബിജെപി പല എംപിമാരെയും ദേശീയ നേതാക്കളെയും നിയമസഭയില് മത്സരിക്കാന് നിര്ബന്ധിച്ചു. ആ തന്ത്രം ഫലം കണ്ടു. എന്നാല് കേരളത്തില് ഇപ്പോള് സ്ഥിതി മറിച്ചാണ്. രാഹുലിന് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ശശി തരൂര് ആദ്യം അപേക്ഷിക്കുകയും പിന്നീട് നിരസിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ തന്ത്രം കെ സി വേണുഗോപാലിന്റെ ആശയമെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്; അദ്ദേഹം മുഖ്യമന്ത്രിയാകാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു, രാഹുല് അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുണക്കുന്നു എന്നതാണ് ഡല്ഹിയിലെ രാഷ്ട്രീയ വൃത്തങ്ങളില് കേള്ക്കുന്ന വര്ത്തമാനം. അത് ശരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്നതിനെക്കാള്, ചെന്നിത്തലയും വി ഡി സതീശനും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടം കേന്ദ്ര പിന്തുണയുള്ള മറ്റൊരു സ്ഥാനാര്ത്ഥിക്ക് ഇടം നല്കാന് സാധ്യതയുണ്ടെന്നതാണ് വസ്തുത.
പിണറായി വിജയന് എന്ന വ്യക്തിത്വ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഉയര്ച്ച ഭരണ വിരുദ്ധതയുടെ സിദ്ധാന്തത്തിന് വെല്ലുവിളിയാകുന്നു എന്നതാണ് കേരളത്തിലെ സ്ഥിതി. കോണ്ഗ്രസ് സ്ഥാനാര്ത്ഥികളെ തീരുമാനിക്കുന്നതില് ഉണ്ടായ വൈകലിന്, ബിഹാറിലേതു പോലെ യുഡിഎഫ് വില കൊടുക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം. സര്വേകളില് അവരുടെ ലീഡ് വളരെ കുറവാണ്. ലഭ്യമായ വിവരങ്ങള് പ്രകാരം സിപിഎം ഓരോ ബൂത്തിലേക്കും ഏകദേശം 28,000 - 30,000 രൂപ ചെലവഴിച്ചപ്പോള് യുഡിഎഫ് 25,000 - 29,000 രൂപ ചെലവഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബിജെപി ഓരോ ബൂത്തിലേക്കും ഓരോ ഘട്ടത്തിലും ഏകദേശം 75,000 രൂപ ചെലവഴിച്ചു; അമിത് ഷായുടെ തന്ത്രമാണിത്, അതു ഫലം കണ്ടിട്ടുമുണ്ട്. KIIFB 98 എല്ഡിഎഫ് എംഎല്എമാരുടെ പ്രവര്ത്തനം പ്രചരിപ്പിക്കാന് 64 ലക്ഷം രൂപയ്ക്കുമുകളില് പരസ്യങ്ങള്ക്ക് ചെലവഴിച്ചു. മുഖ്യമന്ത്രി സ്ഥാനാര്ത്ഥിയെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതില് ഉള്ള അനിശ്ചിതത്വവും ഫണ്ടുകളുടെ കേന്ദ്രികൃത വിതരണവും യുഡിഎഫിന്റെ സാധ്യതകളെ ബാധിക്കും. റിപ്പോര്ട്ടുകള് ശരിയാണെങ്കില്, പിണറായി വിജയന് ഡല്ഹിയില് അമിത് ഷായുമായി കണ്ടുമുട്ടി കോണ്ഗ്രസ് എന്ന പൊതുവൈരിക്കെതിരെ രഹസ്യ തന്ത്രം രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ''എന്റെ ശത്രുവിന്റെ ശത്രു എന്റെ സുഹൃത്ത്'' എന്ന സിദ്ധാന്തം ഇവിടെ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു. രാഷ്ട്രീയം പ്രായോഗിക ചിന്തയും കടുപ്പമുള്ള ആശയങ്ങളും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടമാണ്; രാഹുല് രണ്ടാമത്തേതിനോടാണ് കൂടുതല് ചേര്ന്ന് നില്ക്കുന്നത്.
അസം തിരഞ്ഞെടുപ്പില് ഹിമന്ത ബിസ്വ ശര്മ്മ തിരിച്ചുവരവിന്റെ പാതയിലാണ്. ഭാര്യയുടെ പാസ്പോര്ട്ടും ദുബൈ ബിസിനസും സംബന്ധിച്ച പവന് ഖേരയുടെ ആരോപണങ്ങള്ക്ക് ശക്തമായി മറുപടി നല്കി അദ്ദേഹം കോണ്ഗ്രസിനെ ആക്രമിക്കുന്നു. ഖേരയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാന് അസം പൊലീസിനെ ഡല്ഹിയിലേക്ക് പോലും അയച്ചു. 2010-ല് തരുണ് ഗോഗോയിക്ക് ബൈപാസ് ശസ്ത്രക്രിയക്ക് ശേഷം മകന് ഗൗരവിനെ മുഖ്യമന്ത്രിയാക്കാന് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. അസമിലെ കോണ്ഗ്രസിന്റെ പ്രധാന മാനേജരായിരുന്ന ഹിമന്തയ്ക്ക് തന്റെ സമയം എത്തിയതായി തോന്നി. സ്ഥിതി വിലയിരുത്തി സോണിയ ഗുലാം നബി ആസാദിനെ ഗുവാഹതിയിലേക്ക് അയച്ചു. എന്നാല് പിന്നീട് രാഹുല് ഗാന്ധി ഇടപെട്ടു; മുമ്പ് ഡല്ഹിയില് സോണിയയെ കാണാന് വന്ന ഹിമന്തയെ അദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. തന്റെ സുഹൃത്ത് ഗൗരവിനെ തരുണിന് പകരക്കാരനാക്കണമെന്ന് രാഹുല് ആഗ്രഹിച്ചു. അതോടെ ഹിമന്ത കോപാകുലനായി. പിന്നീട് വിശ്വസ്ത എംഎല്എമാരുമായി ബിജെപിയില് ചേര്ന്ന് അസമില് ആദ്യമായി കുങ്കുമപ്പതാക ഉയര്ത്താന് അദ്ദേഹം സഹായിച്ചു. ''രാഹുല് ഗാന്ധിക്ക് സ്വതന്ത്രമായി ചിന്തിക്കാന് കഴിയില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുപ്പക്കാര് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറയുന്നു,'' ഒരിക്കല് അദ്ദേഹത്തിനും സോണിയയ്ക്കും അടുത്തിരുന്ന ഒരു എംപി എന്നോട് പറഞ്ഞു. ''അദ്ദേഹം തന്റെ തീരുമാനം മാറ്റാറില്ല.''
അസമില് ചിത്രം കൂടുതല് വ്യക്തമാണ്: ഇവിടെ ബിജെപി സംഘടന + നേതൃ വ്യക്തിത്വം + ആക്രാമക പ്രചാരണം എന്നീ മൂന്നു ഘടകങ്ങള് ഒന്നിച്ച് ചേര്ത്ത ഒരു മോഡല് നിര്മ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്; ഹിമന്ത ബിസ്വ ശര്മ്മ 2021 മുതല് മുഖ്യമന്ത്രി ആയി, അതിന് പിന്നാലെ പാര്ട്ടി ഘടനയെ കെട്ടിപ്പടുത്തു, ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പില് വീണ്ടും അധികാരം പിടിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നു. ശക്തനായ നേതാവ്, കേന്ദ്ര പിന്തുണ, ആക്രാമക പ്രചാരണം ഇതൊക്കെയാണ് ബിജെപിയുടെ ശക്തി. ദൗര്ബല്യങ്ങളോ? കൂട്ടുകക്ഷി സംഘര്ഷങ്ങള് (ഉദാഹരണത്തിന് UPPL വിട്ടുപോവല്) ; അവസരം: കോണ്ഗ്രസിന്റെ നേതൃത്വ ശൂന്യത; ഭീഷണി: പ്രാദേശിക അസന്തോഷം. കോണ്ഗ്രസ് അസമില് മറിച്ച് ഒരു പ്രതികരണ പാര്ട്ടിയായി മാറിയിരിക്കുന്നുആന്റി-ഇന്കംബന്സി ആശ്രയിച്ച്, എന്നാല് ശക്തമായ സംഘാടനവും വ്യക്തിത്വവും ഇല്ലാതെ; ഇതിന്റെ ചരിത്രം തന്നെ ഒരു കേസ് സ്റ്റഡി: ഹിമന്ത ബിസ്വ ശര്മ്മയെ നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ കോണ്ഗ്രസ് തന്റെ പ്രധാന വോട്ട്-ഓര്ഗനൈസറെ നഷ്ടപ്പെടുത്തി, പിന്നീട് അദ്ദേഹം ബിജെപിയെ വിജയത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. ഇത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ പുറത്ത് പോകല് മാത്രം അല്ല, സംഘടനാ ബുദ്ധിയുടെ പുറത്തേക്കുള്ള പ്രവാഹം ആയിരുന്നു.
ഈ രണ്ട് സംസ്ഥാനങ്ങളും ചേര്ത്തുനോക്കുമ്പോള് ഒരു വലിയ വ്യത്യാസം തെളിയും: ബിജെപി സംസ്ഥാനങ്ങള്ക്ക് അനുയോജ്യമായ തന്ത്രം രൂപപ്പെടുത്തുന്നു, കോണ്ഗ്രസ് കേന്ദ്രികൃതമായ ഏകമാതൃകയില് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു. കേരളത്തില് ബിജെപി ഒരു ''ബ്രേക്ക്ത്രൂ'' തേടുന്നു, അസമില് അവര് ''കണ്സൊളിഡേഷന്'' നടത്തുന്നു; കോണ്ഗ്രസ് ഇരിടത്തും ഒരേ രീതിയില്-ഭരണവിരുദ്ധത + കേന്ദ്ര പ്രചാരം-പുനരാവര്ത്തിക്കുന്നു.
ഇവിടെയാണ് രാഹുല്, പ്രിയങ്ക വ്യത്യാസം നിര്ണായകമാകുന്നത്. രാഹുല് ഗാന്ധിയുടെ രാഷ്ട്രീയ ശൈലി ആശയപരവും സംഘര്ഷകേന്ദ്രിതവുമാണ്. മോദിയെ നേരിടുന്നതിനുള്ള പ്രചാരണം, പാര്ട്ടിക്കുള്ളിലെ തീരുമാനങ്ങളില് കേന്ദ്രികരണം, എന്നാല് പ്രാദേശിക നേതൃത്വവുമായി സ്ഥിരമായ ബന്ധം ഇല്ല; അതേസമയം പ്രിയങ്ക ഗാന്ധി നിലത്തോട് ചേര്ന്ന പ്രചാരകയാണ്. വയനാട്ടില് വികസനപ്രശ്നങ്ങള് നേരിട്ട് ഉയര്ത്തി, സംസ്ഥാനത്തെയും കേന്ദ്രത്തെയും ഒരുപോലെ വിമര്ശിക്കുന്ന സമീപനം അവള് സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ അസമില് ഹിമന്തയെ നേരിട്ട് വിമര്ശിച്ച് രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടത്തെ വ്യക്തിപരമാക്കുന്ന ശൈലിയും കാണിക്കുന്നു. ഇതില് ഒരു പ്രധാന വ്യത്യാസമുണ്ട്. രാഹുല് വിഷയങ്ങളെ നിര്മ്മിക്കുന്നു, പ്രിയങ്ക ബന്ധം നിര്മ്മിക്കുന്നു. കോണ്ഗ്രസിന്റെ അകത്തളത്തില് ഇത് രണ്ട് മോഡലുകളായി പ്രകടമാകുന്നു: ഒരു ഭാഗത്ത് ആശയരാഷ്ട്രീയം, മറ്റേ ഭാഗത്ത് ജനാധിഷ്ഠിത പ്രചാരം.
അവസാനം, കേരളവും അസവും ചേര്ന്ന് കാണിക്കുന്നത് ഒരേയൊരു സത്യമാണ്: ഇന്ത്യന് രാഷ്ട്രീയത്തില് വിജയിക്കുന്നത് ആശയം അല്ല, സംഘടനയും വ്യക്തിത്വവും തമ്മിലുള്ള തുലനം ആണ്; പിണറായി വിജയന് കേരളത്തില് അത് കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു, ഹിമന്ത ശര്മ്മ അസമില് അത് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു, ബിജെപി അതിനെ സംസ്ഥാനങ്ങള്ക്ക് അനുസൃതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു; കോണ്ഗ്രസ് ഇപ്പോഴും ആ സമവാക്യം കണ്ടെത്താനായി കഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഈ സമവാക്യം പരിഹരിക്കാത്തിടത്തോളം, കോണ്ഗ്രസ് ശക്തമായ മത്സരാര്ത്ഥിയായിരിക്കും, പക്ഷേ സ്ഥിരമായ വിജയിയായി മാറില്ല.
Subscribe to our Newsletter to stay connected with the world around you
Follow Samakalika Malayalam channel on WhatsApp
Download the Samakalika Malayalam App to follow the latest news updates
