നിന്നെ മറക്കാതെയും

എന്നെ വെറുക്കാതെയും

ഒരുമിച്ചെനിക്ക് 

കഴിയില്ല.

നിന്റെ രാവുകളിൽ

എന്റെ നാണം

കൊഴിച്ചിട്ട പാടുകൾ

കാലകോശങ്ങൾ

മറക്കില്ല.

പൊട്ടാറായ ചങ്കും

പുകഞ്ഞു കത്തുന്ന 

മനസ്സും

ഒരുനാളും മാപ്പു തരില്ല.

യാചിക്കാനും

പ്രാർത്ഥിക്കാനും

അവസരം കൊടുക്കാതെ

ചതച്ചു തീർക്കാൻ

പാവാട വിടർത്തിയ

കാലം

കുതികാല് കുത്തി

കുതിച്ചിറങ്ങും.

കണ്ണം കണ്ണമായി

കവിത ചമച്ച്

തീർക്കാനാവാത്ത

കാമം,

ഒരുത്തിയവളുടെ

തുപ്പലിൽ 

അലിഞ്ഞു ചാവും.

കോടിയ ചിരി വിടർത്തി

കണക്കു ചോദിക്കാൻ

ഇര വിഴുങ്ങാത്ത

മുഴുത്ത ചൂണ്ടലുമായി

നീ അനന്തകാലം

കാവലിരിക്കും.

നിൻറെയെല്ലാം

ചവിട്ടിക്കയറി

കണ്ടതും കേട്ടതും

മനം പിരട്ടി

തല ചുഴണ്ടവൾ

എല്ലാം തകർക്കും.