ദുഷ്‌ഫലമാവുന്നെന്തേ പെരുമഴ പഴയൊരു

വേദഗ്രന്ഥംപോലെ?

വിളയേറ്റേണ്ടത്

കൊലയേറ്റുന്നു?

വെളിവാകേണ്ടവ

ഒളിവാക്കുന്നു?

പൊരുളായ് കണ്ടത്,

ഫലമായ് കാത്തത്,

സമത്വം, സുകൃതം എന്ന് നിനച്ചത്,

മുക്തിയിതേയെന്ന് ഭജിച്ചെൻ

ഇലകൾ നമിച്ചു വരിച്ച മഴ; സർവം

പാതകമായ് സാത്താനായ് ഗാസയിൽ

ഉക്രേനിൽ പ്രത്യാശയിൽ

ഇങ്ങനെയങ്ങനെയെങ്ങനെയും

ദുഷ്‌ഫലമാവുന്നെന്തേ പെരുമഴ

മൃതിമഴയായ്?

പ്രളയം വേരാലറിയും കുന്നിലെ

ഹരിതം ഭയഭരിതം.

നാളെകൾ കാണും ജ്ഞാനീ-

മുഖമോ മ്ലാനമയം.

ഭൂതപസ്സെത്ര കഴിഞ്ഞിട്ടും

പിറുപിറു മുരളും കാറ്റിൻ

ജപമോ ശാപസ്വരം.

മരുവിൽച്ചിതറും വർഷമതക്കാർ

നമ്മുടെയോർമകൾ;

കത്തിപ്പടരും ഹിംസമതക്കാർ

നമ്മുടെ ബോധങ്ങൾ;

ദുഷ്‌ഫലമാവാതെങ്ങനെ പെരുമഴ?

ചുറ്റുന്നെന്തേ കാലിൽ?

മടിയോ ഭയമോ തെളിയാ വഴിയോ?

ഒഴിയാ മിഴിയോ തീരാ പ്രിയമോ?

മാബലി ചമയുമനീതിയെ

ആരുമെതിർക്കാ മൗനത്തിൽ

വഴി തടയുന്നത് മാരണമായ്

മാറിയ മോചക ദർശനമോ?

അണയാതുയിരിൽ നിഗൂഢം

നീറുന്നൂ ചോദ്യം:

ആരപരാധി? ഞാനോ നീയോ?

കാണാച്ചങ്ങലയേത് മനസ്സിൽ

മനസ്സല്ലാതെ? ഉലകിൽ

ഉലകല്ലാതെ?