'ജന്മം'- വി.ആര്‍. രാമകൃഷ്ണന്‍ എഴുതിയ കവിത

ആകാശത്തുനിന്ന്
ഒരില അടര്‍ത്തി തിന്ന്
ആഴിതന്നഴലൂറും നീരു്
കരിയിലപോലെ ശ്വസിച്ച്
വെന്തെരിയുമുള്ളം കാലിനാല്‍
കാലദേശങ്ങളിലൂടെ
അലഞ്ഞലഞ്ഞലയുമ്പോള്‍
പണിയിടങ്ങളിലെ പരുക്കും
ബലിനിലങ്ങളിലെ നനവും
പാഴിടങ്ങളിലെ വാഴ്‌വും
എന്നോടു പറയുന്നു
ഞാനൊരു മനുഷ്യനല്ലെന്ന്
ജന്മശാപങ്ങളുടെ
കനല്‍പൊന്തകളിലൂടെ
ജനിതക നേരുകളുടെ
കറുത്തവെളിച്ചത്തിലൂടെ
വിശന്നു വേകുന്ന പാരവശ്യങ്ങളിലൂടെ
എന്നെയവര്‍ വഴിനടത്തി
ആചാരമളന്നകലത്തില്‍
കുരലൊച്ചകള്‍ക്കിപ്പുറത്ത്
തെറികൊണ്ടവരെന്റെ
തന്തയെ തല്ലി
തെമ്മാടിത്തങ്ങള്‍ കൊണ്ട്
തള്ളയെ പൊള്ളിച്ചു
തായൊളിയെന്നെന്നെ
ബിരുദപ്പെടുത്തുന്നു.
ഞാനാരാണെന്നാരാഞ്ഞ്
നെഞ്ചില്‍ നെരിപ്പുമായി
തഞ്ചംതെറ്റി തരംതെറ്റി
തണലറ്റ് താളംതെറ്റി
ജാതകം കത്തിച്ച
ചിതയില്‍നിന്നു ചിതയിലേക്ക്
ജനിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
ഇനിയുമിപ്പോഴും.