'നിധി'- സെബാസ്റ്റ്യന്‍ എഴുതിയ കവിത

മേശപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന കാശുപെട്ടിയെ
കിടപ്പിലായ അപ്പന്‍ ഇടയ്ക്കിടെ നോക്കും
തലയിണയ്ക്കടിയില്‍ 
താക്കോലുണ്ട് എന്ന്
ഉറപ്പുവരുത്തും.

അപ്പന്‍ മരിച്ചു.
ഏഴാംനാള്‍ പെട്ടി തുറന്നു
ജിജ്ഞാസയുടെ വിടര്‍ന്ന കുറെ കണ്ണുകള്‍ പെട്ടി പരതി
ഒരു മൂലയില്‍ ഒരു ഒറ്റരൂപ

ആ രാത്രി
ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്ത്
ആ ഒറ്റത്തുട്ട് സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി
എനിക്ക് ഒന്നും പിടികിട്ടിയില്ല
എങ്കിലും ആ ഒറ്റരൂപ 
ശ്രദ്ധയോടെ ഞാനും സൂക്ഷിച്ചുവച്ചു

വര്‍ഷങ്ങള്‍ പോയി 
ആ നാണയം മുളച്ചു.

രാത്രിയില്‍ അത് 
ആകാശത്തേക്കു പടര്‍ന്നു
നക്ഷത്രങ്ങളുമായി സല്ലപിച്ചു. 
കാറ്റിനൊപ്പം ചുവടുവച്ചു
ഇപ്പോഴത്
എന്നും കായ്ക്കുന്നു.
എല്ലാ ഋതുക്കളും അതിന്റെ ചില്ലയില്‍
കൂടുവെയ്ക്കുന്നുണ്ട്.