കേരളത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് കിഴക്കൻ അതിർത്തിയോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന പാലക്കാട്, തനതായ ഭൂപ്രകൃതി കൊണ്ടും സംസ്‌കാരം കൊണ്ടും വേറിട്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു മലയോര-സമതല ജില്ലയാണ്. തീരദേശമില്ലാത്ത ഈ ജില്ല, പശ്ചിമഘട്ട മലനിരകളിലെ വിസ്തൃതമായ പാലക്കാടൻ ചുരത്തിലൂടെയാണ് തമിഴ്‌നാടുമായി അതിർത്തി പങ്കിടുന്നത്. കരിമ്പനകളുടെ വശ്യതയും അറ്റമില്ലാത്ത നെൽപ്പാടങ്ങളും നിറഞ്ഞ പാലക്കാടിന്റെ ചരിത്രവഴികളിലൂടെ ഒരു യാത്ര.

കേരളത്തിന്റെ കവാടവും നെല്ലറയും

32 മുതൽ 40 കിലോമീറ്റർ വരെ വിസ്തൃതിയുള്ള പാലക്കാട് ചുരമാണ് കേരളത്തിന്റെ കവാടമായി അറിയപ്പെടുന്നത്. ചരിത്രകാലം മുതൽക്കേ കേരളത്തിലേക്കുള്ള പ്രധാന വ്യാപാര-സാംസ്‌കാരിക പാതയായിരുന്നു ഇത്. ജില്ലയുടെ പ്രധാന വരുമാനമാർഗ്ഗവും സാമ്പത്തിക അടിത്തറയും കൃഷിയാണ്. വലിയ തോതിലുള്ള നെൽ ഉത്പാദനം കാരണം 'കേരളത്തിന്റെ നെല്ലറ' (കലവറ) എന്ന വിശേഷണം പാലക്കാടിനുണ്ട്. കൂടാതെ, മറ്റ് ജില്ലകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി കരിമ്പനകൾ ധാരാളമായി വളരുന്നതിനാൽ 'കരിമ്പനകളുടെ നാട്' എന്നും ഈ പ്രദേശം അറിയപ്പെടുന്നു.

പേരിന് പിന്നിലെ ചരിത്രം

മലബാർ മാന്വലിന്റെ കർത്താവായ വില്യം ലോഗന്റെ നിരീക്ഷണപ്രകാരം, രണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കാഞ്ചിയിലെ പല്ലവ വംശം മലബാർ ആക്രമിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ പ്രധാന തലസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്ന 'പാലക്കാടാ' എന്ന സ്ഥലപ്പേരാകാം പിന്നീട് 'പാലക്കാട്' ആയി മാറിയതെന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. പാലമരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കാടായിരുന്നു ഈ പ്രദേശമെന്നും, അതുകൊണ്ടാണ് പാലക്കാട് എന്ന പേര് വന്നതെന്നും മറ്റൊരു വാദവുമുണ്ട്.

നാട്ടുരാജഭരണവും മൈസൂർ സ്വാധീനവും

പെരുമാക്കന്മാരുടെ ഭരണകാലത്തിന് ശേഷം മലബാർ പ്രദേശം വിവിധ നാട്ടുരാജാക്കന്മാരുടെ കീഴിലായി. വള്ളുവനാട്ടിലെ വള്ളുവക്കോനാതിരി, വേങ്ങുനാട്ടിലെ കൊല്ലങ്കോട് രാജാവ്, പാലക്കാട്ടെ ശേഖരിവർമ്മ രാജാവ് എന്നിവരായിരുന്നു ഇവിടുത്തെ പ്രബല ഭരണാധികാരികൾ.

1757-ൽ കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി രാജാവ് പാലക്കാട് ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, പാലക്കാട് രാജാവ് മൈസൂരിലെ ഹൈദരാലിയുടെ സഹായം തേടി. ഹൈദരാലിയുടെ സൈനിക ഇടപെടലോടെ സാമൂതിരിക്ക് പിൻവാങ്ങേണ്ടി വന്നെങ്കിലും, താമസിയാതെ പാലക്കാട് രാജാവിന്റെ പ്രദേശങ്ങൾ മുഴുവൻ ഹൈദരാലി കൈക്കലാക്കി. പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലായി ഈ പ്രദേശം. ടിപ്പുവിന്റെ കാലത്താണ് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ പാലക്കാട് കോട്ട (ടിപ്പു സുൽത്താൻ കോട്ട) നവീകരിക്കപ്പെടുന്നത്.

ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണവും ഐക്യകേരളവും

ഇംഗ്ലീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയും ടിപ്പുവും തമ്മിൽ നടന്ന മൂന്നാം മൈസൂർ യുദ്ധത്തിന് ശേഷം, 1792-ലെ ശ്രീരംഗപട്ടണം ഉടമ്പടി പ്രകാരം മലബാർ പ്രദേശം മുഴുവൻ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടി വന്നു. തുടർന്ന് ഈ പ്രദേശം മദിരാശി (മദ്രാസ്) പ്രസിഡൻസിക്ക് കീഴിലായി.

1947-ൽ ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ച ശേഷവും ഈ ക്രമീകരണം തുടർന്നു. പിന്നീട് 1956-ൽ ഭാഷാടിസ്ഥാനത്തിൽ ഐക്യകേരളം രൂപീകൃതമായപ്പോൾ മലബാർ പ്രദേശം കേരളത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറി. 1957 ജനുവരി 1-നാണ് പാലക്കാട്, പെരിന്തൽമണ്ണ, പൊന്നാനി, ഒറ്റപ്പാലം, ആലത്തൂർ, ചിറ്റൂർ എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഔദ്യോഗികമായി പാലക്കാട് ജില്ല രൂപീകരിക്കുന്നത് (പിന്നീട് മലപ്പുറം ജില്ല രൂപീകരിച്ചപ്പോൾ ചില പ്രദേശങ്ങൾ മാറ്റപ്പെട്ടു).