ഒരിക്കല്‍ ഒരു കാലത്ത്...

അന്നു ഞാനൊരു ചെറിയ കുട്ടിയായിരുന്നു
മേല്‍ച്ചുണ്ടിനു മുകളില്‍
നനുത്ത നീലരോമങ്ങള്‍
മുളച്ചുതുടങ്ങുന്നതേ
ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

ഒക്കത്ത് രണ്ടു കുടങ്ങളുമേന്തി
അവള്‍ നിന്നു.
ഒന്നൊരു സ്വര്‍ണ്ണകുംഭം
ഒന്ന് ഒരു മണ്‍കുടം

ഒന്ന് ജീവിതത്തിന്റെ പാല്‍ക്കിണ്ണം
അടുത്തത് കലയുടെ തേന്‍പാത്രം

ഞാന്‍ മണ്‍കുടം തിരഞ്ഞെടുത്തു,
അവളുടെ ചുണ്ടുകളില്‍ പൂവിട്ടു
മന്ദഹാസത്തിന്റെ ഒരു മന്ദാരപുഷ്പം;
അല്പം സങ്കടച്ഛവി കലര്‍ന്നത്.