ന്യൂഡൽഹി: കേരള സ്വകാര്യ വനഭൂമി (നിക്ഷിപ്തമാക്കലും കൈമാറലും) നിയമപ്രകാരം ഭൂമി സർക്കാരിൽ സ്വമേധയാ നിക്ഷിപ്തമാകുമെങ്കിലും, നിയമപരമായ നിർവചനം പാലിക്കുന്ന ഭൂമിക്ക് മാത്രമെ ഇത് ബാധകമാകൂ എന്ന് സുപ്രീം കോടതി . മലപ്പുറം എടക്കര വില്ലേജിലെ 12 ഏക്കർ ഭൂമി സ്വകാര്യ വനമല്ലെന്നും സർക്കാരിൽ നിക്ഷിപ്തമായിട്ടില്ലെന്നുമുള്ള കീഴ് കോടതിയുടെയും ഹൈക്കോടതിയുടെയും കണ്ടെത്തലുകൾ ശരിവെച്ചുകൊണ്ടാണ് കേരള സർക്കാർ നൽകിയ അപ്പീൽ ജസ്റ്റിസ് പി.എസ്. നരസിംഹ, ജസ്റ്റിസ് അലോക് അരാധെ എന്നിവരടങ്ങിയ ബെഞ്ച് തള്ളിയത്.
1971 മെയ് 10-ലെ നിയമപ്രകാരം വനഭൂമിയുടെ അതിർത്തി നിർണ്ണയമോ പ്രത്യേക വിജ്ഞാപനമോ ഇല്ലാതെ തന്നെ സ്വകാര്യ വനങ്ങൾ സർക്കാരിൽ നിക്ഷിപ്തമാകുമെന്നത് നിയമപരമായി ശരിയാണെന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കി. എന്നാൽ, ഏതൊരു ഭൂമിയും ഓട്ടോമാറ്റിക്കായി സർക്കാരിന്റെ വനമായി മാറില്ലെന്നും, പ്രസ്തുത ഭൂമി നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 2(എഫ്) പ്രകാരമുള്ള 'സ്വകാര്യ വനം' എന്ന നിർവചനത്തിന് കീഴിൽ വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് തെളിയിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. കൃഷിഭൂമിയായും മറ്റും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഈ ഭൂമിയിൽ വനപ്രദേശത്തിന്റെ സ്വഭാവമുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന ഫോറസ്റ്റ് ട്രിബ്യൂണലിന്റെ കണ്ടെത്തൽ ഹൈക്കോടതിയും ശരിവെച്ചിരുന്നു. കേസിന്റെ വിചാരണ വേളയിൽ വൈകി രേഖകൾ ഹാജരാക്കാനുള്ള സർക്കാർ ശ്രമത്തെയും സുപ്രീം കോടതി വിമർശിച്ചു.
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ എടക്കര വില്ലേജിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന 12 ഏക്കർ ഭൂമിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടായിരുന്നു ഈ കേസ്. 1960-ൽ തങ്ങളുടെ പിതാവ് ഈ ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് കൃഷി ചെയ്തുവരികയായിരുന്നു എന്നാണ് ഭൂവുടമകൾ കോടതിയിൽ വാദിച്ചത്. എന്നാൽ, ഈ ഭൂമി സ്വകാര്യ വനമാണെന്നും 1971 മെയ് 10-ലെ നിയമപ്രകാരം ഇത് സർക്കാരിൽ നിക്ഷിപ്തമായിട്ടുണ്ടെന്നും വനം വകുപ്പ് അവകാശപ്പെട്ടു. ഇതിനെതിരെ ഭൂവുടമകൾ സെക്ഷൻ 8 പ്രകാരം ഫോറസ്റ്റ് ട്രിബ്യൂണലിനെ സമീപിക്കുകയായിരുന്നു. 1971 മെയ് 10-ൽ ഈ ഭൂമി യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു സ്വകാര്യ വനമായിരുന്നോ, അതുകൊണ്ട് തന്നെ അത് സ്വമേധയാ സർക്കാരിൽ നിക്ഷിപ്തമാക്കപ്പെട്ടതാണോ എന്നതായിരുന്നു പ്രധാന ചോദ്യം.
ഈ കേസിൽ രണ്ട് പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളാണ് കോടതി വ്യക്തമാക്കിയത്. ആദ്യത്തേത്, നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 3(1) പ്രകാരം സ്വകാര്യ വനങ്ങൾ സർക്കാരിൽ സ്വമേധയാ നിക്ഷിപ്തമാകും എന്നത് നിയമപരമായി ശരിയാണെന്നാണ്. ഇതിനായി പ്രത്യേക അതിർത്തി നിർണ്ണയമോ വ്യക്തിഗത വിജ്ഞാപനമോ സർക്കാരിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. എന്നാൽ രണ്ടാമത്തേതും ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായ കാര്യം, ഈ സ്വയം നിക്ഷിപ്തമാക്കൽ നിയമം എല്ലാ ഭൂവുടമകൾക്കും ബാധകമല്ല എന്നതാണ്. ഏതൊരു ഭൂമിയും സർക്കാരിന്റെ വനമായി മാറണമെങ്കിൽ, അത് നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 2(എഫ്) പ്രകാരം 'സ്വകാര്യ വനം' എന്ന നിർവചനത്തിന് കീഴിൽ വരുന്നതാണെന്ന് സർക്കാർ തെളിയിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നിയമപരമായ ഈ അടിത്തറയില്ലാതെ ഏതെങ്കിലും തർക്ക ഭൂമി സർക്കാരിന്റെ വനമാണെന്ന് ഏകപക്ഷീയമായി അവകാശപ്പെടാൻ കഴിയില്ല.
പര്യാപ്തമായ ചരിത്രപരമായ രേഖകൾ ഹാജരാക്കാൻ വനം വകുപ്പിന് കഴിഞ്ഞില്ല. തർക്ക ഭൂമി മുൻകാലങ്ങളിൽ ബാധകമായ നിയമങ്ങളുടെ പരിധിയിൽ വരുന്നതാണെന്ന് തെളിയിക്കാനുള്ള രേഖകൾ ഹാജരാക്കുന്നതിൽ വകുപ്പ് പരാജയപ്പെട്ടു.
ഭൂമിയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം പരിശോധിച്ച കമ്മീഷണർ അവിടെ പത്തുവർഷത്തിൽ താഴെ മാത്രം പ്രായമുള്ള മുളക്കൂട്ടങ്ങളും കിണറുകളും കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. 1971 മെയ് 10-ൽ ഈ ഭൂമി വനപ്രദേശമോ വനത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന പ്രദേശമോ അല്ലെന്ന് ട്രിബ്യൂണൽ കണ്ടെത്തി.
ഈ ഭൂമിയിൽ മുൻകാലങ്ങളിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്ന കൃത്യമായ തെളിവുകൾ ഉടമകൾ ഹാജരാക്കിയിരുന്നു.
കേസിന്റെ വിചാരണാ ഘട്ടങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ ശേഷം സുപ്രീം കോടതിയിൽ പുതിയ വിജ്ഞാപനങ്ങളും രേഖകളും ഹാജരാക്കാൻ സർക്കാർ നടത്തിയ ശ്രമത്തെ കോടതി ശക്തമായി വിമർശിക്കുകയും തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്തു.
ഈ വിധി വനം വകുപ്പിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്ന ഒന്നാണ്. വനഭൂമി എന്ന അവകാശവാദവുമായി മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ വെറുമൊരു പൊതുവായ പ്രസ്താവന മാത്രം പോരാ, മറിച്ച് സെക്ഷൻ 2(എഫ്) പ്രകാരമുള്ള എല്ലാ നിയമപരമായ മാനദണ്ഡങ്ങളും പ്രസ്തുത ഭൂമി പാലിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തെളിയിക്കേണ്ട ബാധ്യത സർക്കാരിനുണ്ട്. അതേസമയം, 1971-ൽ നിയമപരമായി സർക്കാരിൽ നിക്ഷിപ്തമായിട്ടുള്ള യഥാർത്ഥ വനങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തെ ഈ വിധി ബാധിക്കില്ല. കൃത്യമായ നിയമപരമായ തെളിവുകളുടെയും രേഖകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രമേ ഏതൊരു ഭൂമിയും വനമായി പ്രഖ്യാപിക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന കർശനമായ സന്ദേശമാണ് സുപ്രീം കോടതി ഈ ഉത്തരവിലൂടെ നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
Subscribe to our Newsletter to stay connected with the world around you
Follow Samakalika Malayalam channel on WhatsApp
Download the Samakalika Malayalam App to follow the latest news updates