വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കിപ്പുറം,

ഗ്രാമവഴിയുടെ പൊടിപടലങ്ങള്‍ കേറി

ഒരു നായ തിരിച്ചെത്തുന്നു.

കണ്ണുകളില്‍ നനവ് കനിഞ്ഞിരിക്കുന്നു

വഴികെട്ട ദിവസങ്ങളുടെ പൊടിക്കനം,

മിഴികളിനുള്ളില്‍ തഴുകി നില്‍ക്കുന്ന

അറിയാത്ത നഗരങ്ങളുടെ നീലവെളിച്ചം.

മുറ്റത്തെത്തി നിന്നപ്പോള്‍,

മണ്ണിന്‍ മണവും

കിണറ്റിന്‍ പടിയിലൊരിക്കല്‍ വീണ വെള്ളത്തുള്ളിയും

ഓര്‍മ്മയായി ഉയര്‍ന്നു.

കുട്ടിക്കാല ചിരികള്‍,

പായസത്തിന്റെ മണം,

അമ്മിണിയുടെ വിളി

എല്ലാം പതിയെ ചെവിയില്‍ കയറുന്നു.

പക്ഷേ, മുറ്റം മാറിയിരിക്കുന്നു;

പ്രായമായ വൃക്ഷങ്ങള്‍

വേരോടെ വീണിരിക്കുന്നു,

ചിരികള്‍ നിലച്ചിരിക്കുന്നു,

വാതിലുകള്‍ക്കപ്പുറം

അറിയാത്ത മുഖങ്ങള്‍.

നായയുടെ കണ്ണുകള്‍ തേടുന്നു

പഴയൊരു കൈത്തട്ടല്‍, ഒരു തലോടല്‍,

പഴയൊരു ശബ്ദം.

അതിന്റെ മടങ്ങിവരവ്

ഒരു കഥപോലെ

വീട്ടില്‍ നിന്ന് വിട്ടുപോയ

എത്ര മനുഷ്യരുടെ യാത്രകളെയും

ഒരേസമയം വിളിച്ചു വരുത്തുന്നു.

തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ മാത്രം മനസ്സിലാകും:

കാലത്തിന്റെ കടന്നുപോകലില്‍,

ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രമാണ്

നമ്മുടെ വീട്ടുമുറ്റം.