ചരടിന്റെ ഒരറ്റത്ത് അവന്റെ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ കൂട്ടിയിണക്കി എന്നോട് പറഞ്ഞു ഭംഗിയായി അഭിനയിക്കണമെന്ന്!

ജീവിതത്തിനും നാടകത്തിനും ഇടയിലെ ചരടുവലിയില്‍ അങ്ങനെ ഞാനും നിറഞ്ഞാടി..

അരങ്ങില്‍ നിന്നും അരങ്ങുകളിലേക്ക് ഉണരുന്ന നിഴല്‍പ്പാവക്കൂത്തില്‍ ഇടക്ക് ഞാന്‍ കൃഷ്ണന്റെ രാധയാവും!

ചിലപ്പോള്‍ വനത്തില്‍ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട സീതയും!

എന്റെ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവന്‍ നിര്‍വചിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ വെറുമൊരു ആട്ടക്കാരിയാവും!

മനസെന്നോ പണയം വെച്ച് ചരടില്‍ നൃത്തം ചെയ്യുന്നവള്‍!

മോഹങ്ങളൊക്കെ വിഴുപ്പുഭാണ്ടങ്ങളെന്ന് പറഞ്ഞ് അവന്‍ ദൂരേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞപ്പോള്‍ പൊള്ളിപ്പോയ ചങ്കിലിപ്പോഴും ഒരു തേങ്ങല്‍ വന്ന് തടയാറുണ്ട്.

കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വര്‍ണ്ണക്കുപ്പായങ്ങള്‍ മാറി മാറി ധരിക്കുമ്പോഴും

ഉള്ളിലൊരു വിങ്ങലിന്റെ തുടിപ്പ് ഞാന്‍ അറിയാറുണ്ട്!

ചരടില്‍ തൂങ്ങിയാടാന്‍ വിധിച്ചവളെന്ന് സ്വയം പഴിച്ച് കണ്ണിലൂറുന്ന ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീരില്‍ ഞാനെന്നെ മറക്കാന്‍ ശീലിച്ചവളാണ്.

എന്നിട്ടും ഉള്ളിലൊരു സ്വപ്നത്തിന്റെ നിഴല്‍പ്പാവക്കൂത്ത് അരങ്ങുതകര്‍ത്ത് ആടുന്നത് കണ്ണടക്കുമ്പോഴൊക്കെ എന്റെയുള്ളില്‍ തെളിയാറുണ്ട്.