ശമ്പളബില്ലിലെ അദൃശ്യ ബാധ്യതകൾ

കേരളത്തിലെ അഞ്ചുലക്ഷത്തിലധികം വരുന്ന സർക്കാർ ജീവനക്കാരുടെ മാസശമ്പളബില്ലിൽ പതിറ്റാണ്ടുകളായി ആവർത്തിച്ചുവരുന്ന രണ്ട് ചുരുക്കെഴുത്തുകളാണ് SLI-യും GIS-ഉം. സ്റ്റേറ്റ് ലൈഫ് ഇൻഷുറൻസും ഗ്രൂപ്പ് ഇൻഷുറൻസ് സ്‌കീമും ജീവനക്കാരന്റെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രത ഉറപ്പാക്കാനെന്ന വ്യാജേന നടപ്പിലാക്കുന്ന നിർബന്ധിത കിഴിവുകളാണ്. എന്നാൽ, നിക്ഷേപ വിപണിയിൽ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങൾ വന്ന 2026-ലെ സാമ്പത്തിക സാഹചര്യത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഈ പദ്ധതികളെ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഇവ ജീവനക്കാരന് സുരക്ഷ നൽകുന്നതിനേക്കാൾ സർക്കാരിന്റെ ദൈനംദിന ചെലവുകൾക്കായി (Ways and Means) കുറഞ്ഞ പലിശയ്ക്ക് പണം കണ്ടെത്താനുള്ള എളുപ്പവഴിയാണോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

അരനൂറ്റാണ്ട് പഴക്കമുള്ള സാമ്പത്തിക യുക്തികൾ ആധുനിക കാലത്തെ പണപ്പെരുപ്പവുമായി (Inflation) പൊരുത്തപ്പെടാതെ വരുമ്പോൾ, സർക്കാർ ജീവനക്കാരൻ അറിയാതെ തന്നെ വലിയൊരു സാമ്പത്തിക നഷ്ടത്തിലേക്ക് തള്ളപ്പെടുകയാണ്. ഓരോ മാസവും ശമ്പളത്തിൽനിന്ന് കൃത്യമായി പിടിക്കപ്പെടുന്ന ഈ തുക വിരമിക്കുമ്പോൾ ഒരു വലിയ സമ്പാദ്യമായി മാറുമെന്ന് ജീവനക്കാരൻ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, രൂപയുടെ മൂല്യത്തകർച്ചയും കുറഞ്ഞ പലിശനിരക്കും ആ വിശ്വാസത്തെ അപ്രസക്തമാക്കുന്നു. ഭരണകൂടം തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക പരിമിതികൾ മറികടക്കാൻ ജീവനക്കാരന്റെ സമ്പാദ്യത്തെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, അവിടെ ബലികഴിക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു ശരാശരി ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ വാർദ്ധക്യകാല സുരക്ഷയാണ്.

ചരിത്രം - തിരുവിതാംകൂർ കാലം മുതൽ

ഇൻഷുറൻസ് മേഖലയിൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് തന്നെ മാതൃകയായ ഒരു ചരിത്രം കേരളത്തിനുണ്ട്. 1956-ൽ ലൈഫ് ഇൻഷുറൻസ് കോർപ്പറേഷൻ (LIC) രൂപീകൃതമാകുന്നതിനും മുൻപ് തിരുവിതാംകൂർ, കൊച്ചി സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ സ്വന്തമായ ഇൻഷുറൻസ് ഫണ്ടുകൾ നിലനിന്നിരുന്നു. 1898-ൽ തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവ് ആരംഭിച്ച ‘സ്റ്റേറ്റ് ലൈഫ് ഇൻഷുറൻസ്’ പദ്ധതിയാണ് ഇന്നത്തെ SLI-യുടെ മുൻഗാമി. പിന്നീട് 1976-ലാണ് ഇത് എല്ലാ സർക്കാർ ജീവനക്കാർക്കും നിർബന്ധമാക്കിയത്. 1984-ൽ കേന്ദ്ര സർക്കാർ ജീവനക്കാരുടെ മാതൃക പിന്തുടർന്ന് ഗ്രൂപ്പ് ഇൻഷുറൻസ് സ്‌കീമും (GIS) നടപ്പിലാക്കി. അക്കാലത്ത് ബാങ്കിംഗ് സൗകര്യങ്ങളും നിക്ഷേപ അവബോധവും കുറവായിരുന്ന സമൂഹത്തിൽ ജീവനക്കാരെ നിർബന്ധപൂർവം സമ്പാദ്യ ശീലത്തിലേക്ക് നയിക്കാൻ ഈ പദ്ധതികൾ ഉപകരിച്ചിരുന്നു എന്നത് സത്യമാണ്.

എന്നാൽ, കാലം മാറിയപ്പോൾ, ഈ വകുപ്പുകൾ കാലഹരണപ്പെട്ട നിയമങ്ങൾക്കും ചുവപ്പുനാടകൾക്കും ഉള്ളിൽ കുരുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ്. അന്നത്തെ സാമ്പത്തിക വിപണിയിലെ വിഭവപരിമിതി കണക്കിലെടുത്താൽ ഈ പദ്ധതികൾ വിപ്ലവകരമായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ വിശാലമായ നിക്ഷേപ ലോകത്ത് ഇവ കേവലം വഴിപാടുകളായി ചുരുങ്ങുന്നു. പഴയകാലത്തെ ഈ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷാ മാതൃകകൾ ആധുനിക കാലത്തിന്റെ വെല്ലുവിളികൾക്ക് ഒട്ടും അനുയോജ്യമല്ലെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം നാം തിരിച്ചറിയണം.

ആധുനികവൽക്കരണമില്ലാത്ത ‘വെള്ളാനകൾ’

സ്വകാര്യ ഇൻഷുറൻസ് കമ്പനികൾ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സഹായത്തോടെ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ക്ലെയിമുകൾ തീർപ്പാക്കുകയും പോളിസി ഉടമകൾക്ക് തത്സമയ ഓൺലൈൻ സേവനങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, കേരളത്തിലെ സ്റ്റേറ്റ് ഇൻഷുറൻസ് വകുപ്പ് ഇപ്പോഴും പഴയ രീതിയിലുള്ള ഫയൽ കൈകാര്യം ചെയ്യലിലാണ് അഭിരമിക്കുന്നത്. ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിലും സർവീസ് ബുക്കിലെ എൻട്രികൾക്കും പേപ്പർ രേഖകൾക്കുമായി മാസങ്ങളോളം സർക്കാർ ഓഫീസുകൾ കയറിയിറങ്ങേണ്ടിവരുന്ന ജീവനക്കാരന്റെ ദുരവസ്ഥയ്ക്ക് മാറ്റമില്ല. വിപണിയിലെ പുതിയ ഇൻഷുറൻസ് ഉല്പന്നങ്ങളുമായി മത്സരിക്കാനോ ഇൻവെസ്റ്റ്മെന്റ് പോർട്ട്ഫോളിയോകൾ കാലാനുസൃതമായി പരിഷ്‌കരിക്കാനോ ഈ വകുപ്പുകൾ ഒട്ടും തയ്യാറാകുന്നില്ല.

സത്യത്തിൽ, നിലവിലെ ആധുനിക സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയിൽ യാതൊരു പ്രൊഫഷണലിസവും ഇല്ലാത്ത ഇത്തരം വകുപ്പുകൾ നിലനിർത്തുന്നത് ജീവനക്കാരന്റെ പണം ചെലവാക്കി കുറച്ച് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ സംരക്ഷിക്കാൻ മാത്രമാണോ എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. ഒരു ഇൻഷുറൻസ് സ്ഥാപനം എന്നതിലുപരി, ചുവപ്പുനാടകളിൽ കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഒരു ഭരണസംവിധാനമായി ഇത് മാറിയിരിക്കുന്നു. സേവനങ്ങളുടെ ഗുണനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനോ സുതാര്യത ഉറപ്പാക്കുന്നതിനോ ഉള്ള യാതൊരു നീക്കവും ഇല്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ, ഇത്തരം ‘വെള്ളാനകളെ’ പോഷിപ്പിക്കേണ്ട ബാധ്യത ജീവനക്കാരന്റെമേൽ അടിച്ചേല്പിക്കുന്നത് നീതികേടാണ്.

റിട്ടേണുകളിലെ പൊള്ളത്തരം, പണപ്പെരുപ്പമെന്ന നിശ്ശബ്ദ ശത്രു

SLI, GIS പദ്ധതികളിൽ ഒരു ജീവനക്കാരൻ നിക്ഷേപിക്കുന്ന തുകയ്ക്ക് ലഭിക്കുന്ന പലിശനിരക്കും ബോണസും പരിശോധിച്ചാൽ അതൊരു വലിയ സാമ്പത്തിക കെണിയാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെടും. നിലവിൽ ഇവ നൽകുന്ന റിട്ടേൺനിരക്ക് ഏകദേശം ആറ് മുതൽ എട്ടു ശതമാനം വരെ മാത്രമാണ്. പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ഇത് സുരക്ഷിതമെന്ന് തോന്നാമെങ്കിലും രാജ്യത്തെ പണപ്പെരുപ്പ നിരക്ക് (Inflation) ഇതിനോട് ചേർത്ത് വായിക്കുമ്പോൾ നിക്ഷേപത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം (Real Value) വെറും നാമമാത്രമായി ചുരുങ്ങുന്നു. പണപ്പെരുപ്പം ഓരോ വർഷവും വർദ്ധിക്കുമ്പോൾ, നിക്ഷേപത്തിന് ലഭിക്കുന്ന പലിശ അതിനെ മറികടക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലാതെ വരുന്നു.

ഉദാഹരണത്തിന്, 30 വർഷം മുൻപ് ഒരാൾ നിക്ഷേപിച്ച 100 രൂപയുടെ ഇന്നത്തെ മൂല്യം എത്രയാണെന്ന് കണക്കാക്കിയാൽ, സർക്കാർ നൽകുന്ന ബോണസ് ആ രൂപയുടെ ക്രയശേഷിയെ (Purchasing Power) സംരക്ഷിക്കാൻ ഒട്ടും പര്യാപ്തമല്ലെന്ന് കാണാം. അതായത്, വിരമിക്കുമ്പോൾ ലക്ഷങ്ങൾ കയ്യിൽ കിട്ടുമെന്ന് സ്വപ്നം കാണുന്ന ജീവനക്കാരൻ, യഥാർത്ഥത്തിൽ പണത്തിന്റെ മൂല്യത്തകർച്ചയിലൂടെ വലിയൊരു സാമ്പത്തിക നഷ്ടമാണ് ഏറ്റുവാങ്ങുന്നത്. സുരക്ഷിതത്വം എന്ന ലേബലിൽ സർക്കാർ നൽകുന്ന ഈ കുറഞ്ഞ ലാഭവിഹിതം, ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ ജീവനക്കാരന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ കരുത്ത് ചോർത്തുന്ന നിശ്ശബ്ദ ശത്രുവായി മാറുന്നു.

അവസരച്ചെലവ്, നഷ്ടപ്പെടുന്ന കോടികൾ

ഒരു നിക്ഷേപകൻ എന്ന നിലയിൽ നാം പ്രാഥമികമായി പരിഗണിക്കേണ്ടത് ‘അവസരച്ചെലവ്’ (Opportunity Cost) എന്ന ഘടകമാണ്. ഒരു നിശ്ചിത തുക ഒരിടത്ത് നിക്ഷേപിക്കുന്നതിലൂടെ മറ്റൊരു മെച്ചപ്പെട്ട നിക്ഷേപ മാർഗത്തിൽനിന്ന് ലഭിക്കുമായിരുന്ന ലാഭം നമുക്കു നഷ്ടമാകുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് ഇതിന്റെ കാതൽ. SLI-ക്കും GIS-നും വേണ്ടി ഓരോ മാസവും ശമ്പളത്തിൽനിന്ന് മാറ്റിവെയ്ക്കുന്ന അതേ തുക പബ്ലിക് പ്രൊവിഡന്റ് ഫണ്ടിലോ (PPF), അല്ലെങ്കിൽ മികച്ച രീതിയിൽ മാനേജ് ചെയ്യപ്പെടുന്ന ബാലൻസ്ഡ് മ്യൂച്വൽ ഫണ്ടുകളിലോ ആണ് നിക്ഷേപിച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ, വിരമിക്കുമ്പോൾ ജീവനക്കാരന് ലഭിക്കുന്ന തുകയിൽ 50 മുതൽ 100 ശതമാനം വരെ വർദ്ധനവ് ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു. അതായത്, സർക്കാരിന്റെ ഈ പരമ്പരാഗത പദ്ധതികളിൽ തുടരുന്നതിലൂടെ ഓരോ ജീവനക്കാരനും ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപയുടെ ഭാവി വരുമാനമാണ് ബോധപൂർവമല്ലാതെ തന്നെ വേണ്ടെന്നു വെയ്ക്കുന്നത്.

സുരക്ഷിതമായ നിക്ഷേപ വാഹനങ്ങൾ ഇന്ന് വിരൽത്തുമ്പിൽ ലഭ്യമായിരിക്കെ, പലിശ നിരക്ക് കുറഞ്ഞ ഇത്തരം പദ്ധതികളിൽ പണം നിക്ഷേപിക്കാൻ ജീവനക്കാരെ നിർബന്ധിക്കുന്നത് അവരുടെ വ്യക്തിപരമായ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതിന് തുല്യമാണ്. സർക്കാർ ജീവനക്കാരന്റെ സമ്പാദ്യം വിപണിയിലെ മികച്ച നിരക്കുകൾക്കൊപ്പം വളരുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നതിലൂടെ, അവരുടെ വാർദ്ധക്യകാല സുരക്ഷയെ ഭരണകൂടം പണയപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. പണപ്പെരുപ്പത്തെ മറികടക്കാൻ ശേഷിയുള്ള നിക്ഷേപ മാർഗങ്ങളെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് പഴയ രീതികളിൽ തുടരുന്നത് സാമ്പത്തികമായ ആത്മഹത്യയ്ക്ക് തുല്യമാണ്.

നിക്ഷേപ ഇനം ഏകദേശ 30 വർഷത്തെ വളർച്ച പണപ്പെരുപ്പത്തെ

വാർഷിക (1 ലക്ഷം രൂപയ്ക്ക്) പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള

റിട്ടേൺ ശേഷി

SLI / GIS 6% - 8% 10.06 ലക്ഷം രൂപ കുറവ് (Low)

PPF 7.1% 7.95 ലക്ഷം രൂപ മിതത്വം (Moderate)

(Public Provident Fund)

ഇൻഡക്സ് ഫണ്ട് 12% - 13% 29.96 ലക്ഷം രൂപ ഉയർന്നത് (High)

(Nifty 50)

ഇൻഷുറൻസ് പരിരക്ഷ: ഒരു കപട സുരക്ഷാവലയം

ഇൻഷുറൻസ് എന്നാൽ, ഒരു ആപത്ത് ഘട്ടത്തിൽ കുടുംബത്തിന് ലഭിക്കേണ്ട, പര്യാപ്തമായ സാമ്പത്തിക സഹായമാണ്. എന്നാൽ, SLI വഴി ലഭിക്കുന്ന ‘സം അഷ്വേർഡ്’ (Sum Assured) ഇന്നത്തെ ജീവിതച്ചെലവ് വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ തുലോം തുച്ഛമാണ്. ഒരു ജീവനക്കാരന് അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ കുടുംബത്തിന് ലഭിക്കുന്ന തുകകൊണ്ട് ഒരു വർഷത്തെ കുടുംബച്ചെലവ് പോലും അന്തസ്സായി മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയില്ലെന്നതാണ് പച്ചയായ യാഥാർത്ഥ്യം.

ഇൻഷുറൻസ് പരിരക്ഷയുമില്ല, നിക്ഷേപത്തിന് മികച്ച വളർച്ചയുമില്ല എന്ന വിചിത്രമായ അവസ്ഥയിലാണ് ഈ രണ്ട് പദ്ധതികളും. ചുരുക്കത്തിൽ, ഇത് ഇൻഷുറൻസുമല്ല, മികച്ച നിക്ഷേപവുമല്ല; മറിച്ച് ജീവനക്കാരന്റെ ശമ്പളത്തിൽനിന്ന് നിർബന്ധപൂർവം ഈടാക്കുന്ന ഒരു ‘പലിശ കുറഞ്ഞ കടം’ മാത്രമായി മാറുന്നു. സുരക്ഷിതത്വം എന്ന പേരിൽ നൽകുന്ന ഈ കപട സുരക്ഷാവലയം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ദുരന്തമുണ്ടാകുമ്പോൾ കുടുംബത്തെ സാമ്പത്തികമായി സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ പൂർണമായും പരാജയപ്പെടുകയാണ്.

ടേം ഇൻഷുറൻസ്: കുറഞ്ഞച്ചെലവിൽ വലിയ സുരക്ഷ

ഇവിടെയാണ് നാം ‘ടേം ഇൻഷുറൻസ്’ (Term Insurance) എന്ന സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിലെ ലളിതവും എന്നാൽ, അതീവ ഫലപ്രദവുമായ ആശയത്തെ ഗൗരവത്തോടെ കാണേണ്ടത്. നിലവിൽ SLI-ക്കും GIS-നും വേണ്ടി വലിയൊരു തുക പ്രീമിയമായി നൽകുമ്പോഴും ലഭിക്കുന്ന ഇൻഷുറൻസ് പരിരക്ഷ തുച്ഛമാണ്. എന്നാൽ, ഇതിന്റെ പകുതി തുകപോലും വരാത്ത പ്രീമിയത്തിൽ ഒരു കോടി രൂപയുടെ വരെ ലൈഫ് കവർ (Life Cover) നൽകുന്ന ടേം പ്ലാനുകൾ ഇന്ന് വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്. അനാവശ്യമായ നിക്ഷേപ ഘടകങ്ങളെ ഇൻഷുറൻസിൽനിന്ന് വേർപെടുത്തുന്നു എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുണം.

ഇൻഷുറൻസ് പരിരക്ഷയ്ക്കായി ടേം പ്ലാനും സമ്പാദ്യത്തിനായി പി.പി.എഫ് അല്ലെങ്കിൽ ബാലൻസ്ഡ് മ്യൂച്വൽ ഫണ്ടുകളും ചേർന്ന ഒരു പോർട്ട്ഫോളിയോ ആണ് ഓരോ ജീവനക്കാരനും ഉണ്ടാകേണ്ടത്. സർക്കാർ തന്നെ ഇത്തരം ഗ്രൂപ്പ് ടേം ഇൻഷുറൻസ് പദ്ധതികൾ നടപ്പിലാക്കിയാൽ, ജീവനക്കാരുടെ കുടുംബങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന സാമ്പത്തിക സുരക്ഷ ഇന്നത്തേതിനേക്കാൾ പത്തിരട്ടിയായി വർദ്ധിക്കും. നിക്ഷേപത്തേയും ഇൻഷുറൻസിനേയും കൂട്ടിക്കുഴയ്ക്കുന്ന പഴയ ശൈലി ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ വലിയൊരു തുകയുടെ ലൈഫ് കവർ ഉറപ്പാക്കുന്ന പുതിയ രീതിയിലേക്ക് സർക്കാർ ജീവനക്കാർ മാറേണ്ടതുണ്ട്.

മെഡിസെപ്പ്: അശാസ്ത്രീയതയുടെ മറ്റൊരു പേര്

കേരളത്തിലെ സർക്കാർ ജീവനക്കാർക്കും പെൻഷൻകാർക്കുമായി നടപ്പിലാക്കിയ മെഡിസെപ്പ് (MEDISEP) പദ്ധതി അതിന്റെ പ്രഖ്യാപിത ലക്ഷ്യം കണ്ടോ എന്നത് ഇന്നും വലിയൊരു തർക്കവിഷയമാണ്. പദ്ധതി ആരംഭിച്ച് വർഷങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോഴും പല വൻകിട മൾട്ടി-സ്‌പെഷ്യാലിറ്റി ആശുപത്രികളും ഈ സ്‌കീമിൽനിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുന്നതും അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങളിൽ ക്ലെയിമുകൾ നിരസിക്കപ്പെടുന്നതും ഒരു നിത്യസംഭവമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഗുണഭോക്താവിന്റെ ആരോഗ്യ ആവശ്യങ്ങൾക്കോ അല്ലെങ്കിൽ രോഗത്തിന്റെ തീവ്രതയ്ക്കോ അനുസരിച്ച് സ്ലാബുകൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാവുന്ന (Customized) ഒരു പ്രൊഫഷണൽ ഗ്രൂപ്പ് ഹെൽത്ത് ഇൻഷുറൻസ് പദ്ധതിക്ക് പകരം, എല്ലാവരേയും ഒരേ അളവുകോലിൽ കെട്ടുന്ന രീതിയാണ് ഇവിടെ അവലംബിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ജീവനക്കാരന്റെ താല്പര്യപ്രകാരം മികച്ച പരിരക്ഷയും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആശുപത്രികളും തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ള ഒരു ‘ഓപ്പൺ ഇൻഷുറൻസ് മാർക്കറ്റിലേക്ക്’ സർക്കാർ വഴിമാറേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇൻഷുറൻസ് കമ്പനികൾ തമ്മിലുള്ള മത്സരം സേവനത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കും. അല്ലാത്തപക്ഷം, ഓരോ മാസവും ശമ്പളത്തിൽനിന്ന് കൃത്യമായി പണം ഈടാക്കിയിട്ടും അത്യാവശ്യ ഘട്ടത്തിൽ ചികിത്സ ലഭിക്കാതെ വരുന്ന ഒരു ‘പാഴ്‌പദ്ധതിയായി’ മെഡിസെപ്പ് തുടരും.

മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ മാതൃകകൾ

ഇന്ത്യയിലെ പല സംസ്ഥാനങ്ങളും ഇത്തരം പരമ്പരാഗത ഇൻഷുറൻസ് രീതികളിൽനിന്ന് മാറി ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ആന്ധ്രാപ്രദേശ്, തെലങ്കാന തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇൻഷുറൻസ് ഫണ്ടുകൾ കൂടുതൽ പ്രൊഫഷണലായി കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ, ചില സംസ്ഥാനങ്ങൾ പുതിയ ജീവനക്കാർക്കായി പൂർണമായും ഗ്രൂപ്പ് ടേം ഇൻഷുറൻസ് പദ്ധതികളിലേക്ക് വഴിമാറുകയാണ്. കേരളവും ഇത്തരം ആഗോള-ദേശീയ മാതൃകകൾ പഠിക്കാൻ തയ്യാറാകണം. വെറുമൊരു സർക്കാർ വകുപ്പായി ഇൻഷുറൻസിനെ കാണാതെ, ഒരു ആധുനിക ‘ഫണ്ട് മാനേജ്മെന്റ് ഏജൻസിയായി’ അതിനെ പരിവർത്തിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

നിക്ഷേപങ്ങൾ ഓഹരിവിപണിയുമായോ മറ്റ് സുരക്ഷിത കടപ്പത്രങ്ങളുമായോ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത് വഴി ജീവനക്കാർക്ക് മികച്ച വരുമാനം ഉറപ്പാക്കാൻ അവർക്ക് കഴിയുന്നു. കേരളത്തിലും ഇൻഷുറൻസ് വകുപ്പ് കാലാനുസൃതമായ പരിഷ്‌കരണങ്ങൾക്ക് വിധേയമാകേണ്ടതുണ്ട്. സർക്കാർ ജീവനക്കാരുടെ നിക്ഷേപം കേവലം ഖജനാവ് നിറയ്ക്കാനുള്ള ഉപാധിയായി കാണാതെ, അത് അവരുടെ വ്യക്തിപരമായ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയ്ക്ക് ഉപകരിക്കുന്ന രീതിയിൽ വിന്യസിക്കാൻ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ മാതൃകകൾ നമുക്ക് പിന്തുടരാവുന്നതാണ്.

വകുപ്പുകൾ പിരിച്ചുവിടേണ്ട സമയം

കാലഹരണപ്പെട്ട നിയമങ്ങൾ പേറുന്ന സ്റ്റേറ്റ് ഇൻഷുറൻസ് വകുപ്പ് പോലുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ ഇന്ന് ഖജനാവിനും ജീവനക്കാർക്കും ഒരുപോലെ ബാധ്യതയാണ്. പണ്ട് ബാങ്കിംഗ് സംവിധാനങ്ങളും സ്വകാര്യ ഇൻഷുറൻസ് കമ്പനികളും ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത്, ജീവനക്കാരെ സമ്പാദ്യശീലത്തിലേക്ക് നയിക്കാൻ രൂപീകരിച്ച ഈ വകുപ്പുകൾ ഇന്ന് അതിന്റെ പ്രസക്തി പൂർണമായും നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇത്തരം വകുപ്പുകൾ ഒന്നുകിൽ പിരിച്ചുവിടുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ആധുനിക ഫണ്ട് മാനേജ്മെന്റ് ഏജൻസികളായി പരിവർത്തിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്.

വിപണിയിലെ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങൾ ജീവനക്കാരനിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ തയ്യാറാകാതെ, അവരെ പഴയകാല സ്‌കീമുകളിൽ തളച്ചിടുന്നത് വഞ്ചനാപരമാണ്. ഉദ്യോഗസ്ഥ വൃന്ദത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഇത്തരം വെള്ളാനകളെ നിലനിർത്തുന്നത് സർക്കാർ ജീവനക്കാരന്റെ വിയർപ്പിന്മേലുള്ള കടന്നുകയറ്റമാണ്. ഒരു പുതിയ സാമ്പത്തിക അച്ചടക്കത്തിലേക്കും സുതാര്യതയിലേക്കും കേരളത്തിലെ പൊതുസേവന മേഖലയും മാറേണ്ടതുണ്ട്. ഭരണപരമായ പരിഷ്‌കാരങ്ങളിലൂടെ മാത്രമേ ജീവനക്കാരന്റെ ഓരോ രൂപയ്ക്കും അർഹമായ മൂല്യം ഉറപ്പാക്കാൻ സർക്കാരിന് സാധിക്കൂ.

പുതിയ സാമ്പത്തിക അച്ചടക്കത്തിലേക്ക്

കേരളത്തിലെ പൊതുസേവനമേഖല ഒരു പുതിയ സാമ്പത്തിക അച്ചടക്കത്തിലേക്കും സുതാര്യതയിലേക്കും മാറേണ്ടതുണ്ട്. നിക്ഷേപത്തിന്മേലുള്ള അവകാശവും അറിവും ജീവനക്കാരന് കൃത്യമായി നൽകാൻ ഭരണകൂടം ബാധ്യസ്ഥമാണ്. ഏതുതരം ഇൻഷുറൻസ് വേണമെന്നും തന്റെ സമ്പാദ്യം എവിടെ നിക്ഷേപിക്കണമെന്നും തീരുമാനിക്കാനുള്ള പൂർണമായ സ്വാതന്ത്ര്യം ഓരോ പൗരനും ഉണ്ടാകണം. നിർബന്ധിത കിഴിവുകൾ വഴി സർക്കാരിന്റെ ദൈനംദിന പണമൊഴുക്ക് (Ways and Means) സുഗമമാക്കുന്നതിന് പകരം, ജീവനക്കാരന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന് വിപണിയിലെ മികച്ച റിട്ടേൺ ഉറപ്പാക്കാനാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടത്.

നിക്ഷേപങ്ങൾ എവിടെയാണ് വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നും അതിൽനിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ലാഭം എത്രയാണെന്നും കൃത്യമായി അറിയാനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ (Transparent Dashboards) നിലവിൽ വരണം. സേവനകാലാവധിക്കു ശേഷം ലഭിക്കുന്ന പെൻഷൻ ആനുകൂല്യങ്ങൾക്കപ്പുറം, ഓരോ മാസവും താൻ മാറ്റിവെയ്ക്കുന്ന പണം എങ്ങനെ വളരുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയാൻ ജീവനക്കാരനെ പ്രാപ്തനാക്കണം. സാമ്പത്തിക തീരുമാനങ്ങളിൽ വ്യക്തിക്കുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം വകവെച്ചു നൽകാത്ത ഏതൊരു സംവിധാനവും ജനാധിപത്യപരമായ സാമ്പത്തിക ക്രമത്തിന് വിരുദ്ധമാണ്. ആധുനിക കേരളം ഇത്തരം ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങളിലൂടെ മാത്രമേ യഥാർത്ഥ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വത്തിലേക്ക് എത്തൂ.

സാമ്പത്തിക സാക്ഷരതയുടെ കാലം

അക്ഷരസാക്ഷരതയിൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് തന്നെ മാതൃകയായ മലയാളി സമൂഹം, സാമ്പത്തിക സാക്ഷരത (Financial Literacy) കൂടി ആർജിക്കേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. രാഷ്ട്രീയ വാഗ്ദാനങ്ങൾക്കും സൗജന്യങ്ങൾക്കും പിന്നിലെ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രം ഓരോ വോട്ടറും തിരിച്ചറിയണം. സ്വന്തം ശമ്പളത്തിൽനിന്നുള്ള ഓരോ പൈസയുടേയും വിനിയോഗം എവിടെയെന്ന് ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള ആർജവം സർക്കാർ ജീവനക്കാർ കാണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ നിയമങ്ങൾ 21-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വത്തിന് ഒരിക്കലും പരിഹാരമാകില്ല.

അശാസ്ത്രീയമായ പഴയ സ്‌കീമുകൾ ഉപേക്ഷിക്കാനും ആധുനിക സാമ്പത്തിക സംവിധാനങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്യാനും നാം തയ്യാറാകണം. സുസ്ഥിരമായ ഒരു കേരളത്തിനായി ഇത്തരം ഘടനാപരമായ മാറ്റങ്ങൾ അനിവാര്യമാണ്. ഭരണകൂടത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ തിരുത്താനും സ്വന്തം സമ്പാദ്യത്തിന്മേൽ പൂർണ അധികാരം സ്ഥാപിക്കാനും ജീവനക്കാർ ഉണരേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ സാമ്പത്തിക ഭാവിയെക്കുറിച്ച് നാം പുലർത്തുന്ന ഈ ജാഗ്രതയാണ് വരുംതലമുറയ്ക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ കരുതൽ.

---