പൂന്തോട്ടമൊരുക്കുന്നവർക്കിടയിൽ പ്രിയങ്കരമായി മാറിയിരിക്കുന്ന ചെടിയാണ് ഹെലിക്കോണിയ (Heliconia).ഇടതൂർന്ന ഇലകളും ഭംഗിയുള്ള പൂക്കളും മാത്രമല്ല വളരെ വേഗം പടർന്നു പിടിക്കുന്നതും കുറഞ്ഞ പരിപാലനവുമാണ് ഈ ചെടിയെ പ്രിയങ്കരമാക്കുന്നത്.

സിഞ്ചിബെറേൽസ് (Zingiberales ) എന്ന ഓർഡറിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന, ഹെലിക്കോണിയേസീ (Heliconiaceae) എന്ന ഏക കുടുംബത്തിലെ ഏക ജനുസ്സാണ് ഹെലിക്കോണിയ. ആകർഷകമായ, കടുത്ത നിറങ്ങളിലുള്ള സഹപത്രങ്ങളാൽ പൊതിഞ്ഞ പൂക്കൾക്ക് പേരുകേട്ടതാണ് ഈ ചെടി.

ഇതിൽ ഏകദേശം 200 മുതൽ 250 വരെ സ്പീഷീസുകൾ ഉണ്ട്. അവ പ്രധാനമായും ഉഷ്ണമേഖലാ അമേരിക്കയിൽ നിന്നുള്ളവയും ചിലത് പസഫിക്കിൽ നിന്നുള്ളവയുമാണ്. അലങ്കാര സസ്യമായി ഇത് വ്യാപകമായി കൃഷി ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

വേഗത്തിലുള്ള വളർച്ച, ഭൂഗർഭക്കിഴങ്ങുകൾ, വേരുപടലം, തദ്ദേശീയ സസ്യജാലങ്ങളെ മറികടക്കന്ന് വളരാനുള്ള കഴിവ് എന്നിവ കാരണം, ഹെലിക്കോണിയ ജനുസ്സിൽപ്പെട്ട ചില സ്പീഷീസുകൾ ഉഷ്ണമേഖലാ, ഉപ ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് കേരളം പോലെ ഈർപ്പമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ ഉയർന്ന അപകടസാധ്യതയുള്ള അധിനിവേശ സസ്യങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ഹെലിക്കോണിയ ഇനങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് മക്കാവു പൂ (Macaw Flower) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഹെലിക്കോണിയ ബിഹായ് (Heliconia bihai) എന്നയിനമാണ് അധിനിവേശ സ്വഭാവം കാണിക്കുന്നവയിൽ പ്രധാനി. ഇത് സാധാരണയായി രണ്ടു മുതൽ നാലു മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരുന്നു. ഇലപ്പോളകൾ കൂടിച്ചേർന്നു രൂപംകൊള്ളുന്ന കട്ടിയുള്ള കപട തണ്ടുകളിൽ വാഴയിലകൾ പോലുള്ള ഇലകൾ കാണപ്പെടുന്നു. ചുവപ്പ്, ഓറഞ്ച് അല്ലെങ്കിൽ മഞ്ഞ നിറങ്ങളിലുള്ള വലിയ, മെഴുകുപോലുള്ള സഹപത്രങ്ങളുള്ള, ചിലതിൽ പച്ച നിറത്തിൽ അരികുകളുള്ള, പൂങ്കുലകളിൽ ചെറിയ കുഴൽ രൂപത്തിലുള്ള യഥാർത്ഥ പൂക്കൾ ഉണ്ടാകുന്നു.

പാരറ്റ് ഹെലിക്കോണിയ (Parrot Heliconia), തത്തച്ചുണ്ട് (parrot's beak) തത്തമ്മപ്പൂ അഥവാ പാരക്കീറ്റ് ഫ്ലവർ (parakeet flower) എന്നൊക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന ഹെലിക്കോണിയ സിറ്റാകോറം (Heliconia psittacorum) എന്ന ചെടിയും ആക്രമണകാരിയായി അതിവേഗം വളരുന്ന ചെടിയാണ്. ഇത് സാധാരണയായി ഒന്നു മുതൽ രണ്ടു മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരുന്നു.

ഇലപ്പോളകൾ കൂടിച്ചേർന്ന് രൂപം കൊള്ളുന്ന കട്ടിയുള്ള കപട തണ്ടുകളിൽ വാഴയില പോലുള്ള ഇലകൾ വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ സവിശേഷത, തത്തയുടെ കൊക്കിനോട് സാമ്യമുള്ള ചുവപ്പ്, ഓറഞ്ച്, അല്ലെങ്കിൽ മഞ്ഞ നിറങ്ങളിലുള്ള പച്ച അല്ലെങ്കിൽ കറുപ്പ് അരികുകളുള്ള പൂങ്കുലകളാണ്. ഈ പ്രത്യേകതയാണ് ഈ ചെടിക്ക് തത്തച്ചുണ്ട് എന്നു പേരു വരുവാൻ കാരണം. യഥാർത്ഥ പൂക്കൾ സഹപത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കാണുന്ന ചെറുതും കുഴൽ രൂപത്തിൽ ഉള്ളതുമാണ്.

ഉഷ്ണമേഖലയിലെ രാജാവ് (The King of Tropicals), ചെമ്മീനിന്റെ നഖം (lobster’s claw) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഹെലിക്കോണിയ വാഗ്നേറിയാന (Heliconia wagneriana) യും ആക്രമണകാരിയായ ഇനമാണ്. ഇത് സാധാരണയായി രണ്ടു മുതൽ മൂന്നു മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരുന്നു. ഇലകൾ വാഴയിലയ്ക്ക് സമാനമാണ്.

ഇലപ്പോളകൾ കൂടിച്ചേർന്ന് രൂപം കൊള്ളുന്ന കട്ടിയുള്ള കപട തണ്ടുകളും ഇവയ്ക്കുണ്ട്. ഇതിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സവിശേഷത, വലിയ, വള്ളത്തിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള സഹപത്രങ്ങളുള്ള, സാധാരണയായി ഇളം മഞ്ഞ, ക്രീം തുടങ്ങിയ നിറങ്ങളുള്ളവയും പിങ്ക്, ചുവപ്പ് തുടങ്ങിയ നിറമുള്ള അരികുകളുവയും ചിലതിൽ പച്ച വരകളോടുകൂടിയും നിവർന്നുനിൽക്കുന്ന പൂങ്കുലകളാണ്. കുഴൽരൂപത്തിലുള്ള ചെറിയ, യഥാർത്ഥ പൂക്കൾ സഹപത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പൊതിഞ്ഞാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.

വിടർന്ന ചെമ്മീൻ നഖം (expanded lobsterclaw) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഹെലിക്കോണിയ ലാറ്റിസ്പത (Heliconia latispatha) യും ആക്രമണകാരിയാണ്. സാധാരണയായി ഒന്നു മുതൽ രണ്ടര മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരുന്നു. ഇലപ്പോളകൾ കൂടിച്ചേർന്ന് രൂപം കൊള്ളുന്ന കട്ടിയുള്ള കപട തണ്ടുകളിൽ വാഴയിലകൾ പോലുള്ള ഇലകൾ വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്നു. പൂങ്കുലകൾ സാധാരണയായി നിവർന്നുനിൽക്കുന്നു, ഓറഞ്ച്, ചുവപ്പ് മുതൽ മഞ്ഞ വരെ നിറങ്ങളിലുള്ള പലപ്പോഴും പച്ച അരികുകളോടു കൂടിയ ഇടുങ്ങിയതും കൂർത്തതുമായ സഹപത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ കുഴൽ രൂപത്തിലുള്ള ചെറിയ പൂക്കൾ കാണാം.

ഹെലിക്കോണിയ കരിബിയ (Heliconia caribaea) യും ആക്രമണ സ്വഭാവം കാണിക്കുന്നയിനമാണ്. സാധാരണയായി ഇത് മൂന്നു മുതൽ അഞ്ചു മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരുന്നു. ഇലപ്പോളകൾ കൂടിച്ചേർന്ന് രൂപം കൊള്ളുന്ന കട്ടിയുള്ള കപട തണ്ടുകളും, വാഴയിലകൾ പോലുള്ള ഇലകളും ഇതിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ചുവപ്പ്, ഓറഞ്ച് അല്ലെങ്കിൽ മഞ്ഞ നിറങ്ങളിലുള്ള തിളക്കമുള്ള വലിയ, മെഴുകുപോലുള്ള സഹപത്രങ്ങളും, ചിലപ്പോൾ പച്ച നിറത്തിൽ അരികുകളുള്ളതും, ചെറിയ കുഴൽ രൂപത്തിലുള്ള പൂക്കളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമായ ശ്രദ്ധേയമായ നിവർന്നുനിൽക്കുന്ന പൂങ്കുലകൾ ഇതിനുണ്ട്.

ഹെലിക്കോണിയ ചെടികളിലെ ഭംഗിയുള്ള പൂങ്കുലകൾ തേൻ സമ്പുഷ്ടമാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഹമ്മിങ് ബേർഡ് പോലുള്ള പക്ഷികളാണ് പ്രധാനമായും പരാഗണത്തിനു സഹായിക്കുന്നത്. പക്ഷികളും സസ്തനികളും പഴങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുകയും വിത്തുവിതരണം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

വ്യാപന പ്രവണതകൾ

ഹെലിക്കോണിയയുടെ പ്രധാന സവിശേഷത അവയുടെ വിപുലമായ ഭൂഗർഭ കിഴങ്ങുകളുടെയും വേരുകളുടെയും സംവിധാനമാണ്. മണ്ണിനടിയിൽ തിരശ്ചീനമായി വ്യാപിക്കുന്ന ഇടതൂർന്ന കിഴങ്ങുകളിൽ നിന്ന് നിരവധി തൈകൾ ഉണ്ടാകുകയും ഏക സസ്യക്കാടായി രൂപാന്തരപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഭൂഗർഭ കിഴങ്ങുകൾ കൂടാതെ വിത്തുകൾ വഴിയും ഈ സസ്യം വേഗത്തിൽ പടരുന്നു. ഈ വളർച്ചാ രീതി ഹെലിക്കോണിയയെ വേഗത്തിൽ സ്ഥലം കൈയേറാനും പോഷകങ്ങൾ, വെള്ളം, വെളിച്ചം എന്നിവയ്ക്കായി മറ്റ് സസ്യജാലങ്ങളുടെ വളർച്ചയെ നിയന്ത്രിക്കുവാനും മറികടക്കുവാനും സഹായിക്കുന്നു.

ചെറിയ കിഴങ്ങുശകലങ്ങൾക്കുപോലും പുതിയ സസ്യങ്ങളായി പുനരുജ്ജീവിക്കാൻ കഴിയുമെന്നത് നിയന്ത്രണം കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ടാക്കുന്നു. ദ്രുതഗതിയിലുള്ള വളർച്ചാ നിരക്കുകൾ, ഉയർന്ന ബയോമാസ് ഉൽപ്പാദനം, നല്ല വെയിലുള്ളപ്പോഴും ഭാഗിക തണലിലും വളരാനുള്ള കഴിവ് എന്നിവയും ഇവയുടെ അതിവേഗ വളർച്ചയ്ക്കും വ്യാപനത്തിനും സഹായകമാകുന്നു.

വനത്തിന്റെ അരികുകൾ, തോട്ടങ്ങൾ, റോഡരികുകൾ തുടങ്ങിയ വിവിധ ആവാസ വ്യവസ്ഥകളുമായി ഇത് വേഗത്തിൽ ഇണങ്ങുന്നു.

ഹെലിക്കോണിയയുടെ ജന്മദേശവും അധിനിവേശയിടങ്ങളും

വടക്കൻ തെക്കേ അമേരിക്കയിലെ ബ്രസീൽ, കൊളംബിയ, ഫ്രഞ്ച് ഗയാന, ഗയാന, സുരിനാം, വെനിസ്വേല, തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളും വെസ്റ്റ് ഇൻഡീസിലെ ഡൊമിനിക്കൻ റിപ്പബ്ലിക്, ഹെയ്തി, ജമൈക്ക, ലീവാർഡ് ദ്വീപുകൾ, പ്യൂർട്ടോ റിക്കോ, ട്രിനിഡാഡ്-ടൊബാഗോ, വിൻഡ്‌വാർഡ് ദ്വീപുകൾ, തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളും മധ്യ അമേരിക്കയിലെ മെക്സിക്കോയുമാണ് ഹെലിക്കോണിയ ബിഹായിയുടെ ജന്മദേശം.

കുടിയേറിയ പല സ്ഥലങ്ങളിലും ഹെലിക്കോണിയ ബിഹായ് അധിനിവേശയിനമെന്ന നിലയിലോ അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യ സഹായമില്ലാതെ തന്നെ വളരുന്ന സ്വാഭാവികമായ ഇനമായോ (നാച്വറൽ സ്പീഷീസ്) മാറിയിട്ടുണ്ട്. പസഫിക് ദ്വീപുകളിലും അമേരിക്കയിലെ ഫ്ലോറിഡയിലും സ്വാഭാവികമായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. പസഫിക്കിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ അലങ്കാരയിനമായി കടന്നുചെന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രധാന പരിപാലന പ്രശ്നം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒന്നായി ഇതിനെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

മധ്യ, ദക്ഷിണ അമേരിക്ക, പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രസീൽ, കൊളംബിയ, വെനിസ്വേല, ഗയാന, സുരിനാം, ബൊളീവിയ, പരാഗ്വേ, പനാമ, കരീബിയൻ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ ഹെലിക്കോണിയ സിറ്റാകോറത്തിന്റെ സ്വദേശമാണ്.

ചില ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഓസ്‌ട്രേലിയയിൽ, ദ്രുതഗതിയിൽ പടരുന്നതിനാൽ ഹെലിക്കോണിയ സിറ്റാകോറം ആക്രമണകാരിയായ അധിനിവേശയിനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

തായ്‌ലൻഡിലും ഗാംബിയയിലും അമേരിക്കയിലെ ഫ്ലോറിഡയിലും പ്യൂർട്ടോ റിക്കോ, ഹിസ്പാനിയോള, ജമൈക്ക എന്നീ കരീബിയൻ മേഖലയിലും ഉവാ പൗ, മൂറിയ, റൈയേറ്റ ദ്വീപുകൾ ഉൾപ്പെടെ പസഫിക് ദ്വീപുകളിലെ ഫ്രഞ്ച് പോളിനേഷ്യയിലും മലേഷ്യയിലും സ്വാഭാവികമായതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിൽ പ്രാദേശിക ജൈവവൈവിധ്യത്തിന് ഭീഷണിയാകുന്ന അധിനിവേശ ഇനമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മെക്സിക്കോയിൽ വ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

മധ്യ, തെക്കേ അമേരിക്കയിലെ ഈർപ്പമുള്ള ഉഷ്ണമേഖലാ മഴക്കാടുകളിൽ നിന്നുള്ള ഹെലിക്കോണിയ വാഗ്നേറിയാനയും ആക്രമണകാരിയായ ഇനമാണ്. തെക്കൻ മെക്സിക്കോയിലെ ചിയാപാസ് മുതൽ ബെലീസ്, കോസ്റ്റാറിക്ക, ഹോണ്ടുറാസ്, പനാമ, കൊളംബിയ, വെനിസ്വേല വഴി ഇക്വഡോർ വരെയും ട്രിനിഡാഡ്-ടൊബാഗോ വരെയും ഇതിന്റെ സ്വദേശമാണ്.

ഫ്ലോറിഡ, ഗാംബിയ, തായ്‌ലൻഡ് എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായി കാണപ്പെടുന്നു.

ഹെലിക്കോണിയ ലാറ്റിസ്പതയും ആക്രമണകാരിയാണ്. തെക്കൻ മെക്സിക്കോ, മധ്യ അമേരിക്ക, വടക്കൻ തെക്കേ അമേരിക്ക എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് ഇതിന്റെ ജന്മദേശം.

അലങ്കാര സസ്യമായി ഇത് വ്യാപകമായി കൃഷി ചെയ്യപ്പെടുന്നു, ഇത് നിരവധി ഉഷ്ണമേഖലാ, ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികവൽക്കരണത്തിനും ആക്രമണ സാധ്യതയ്ക്കും കാരണമാകുന്നു. അമേരിക്കയിലെ ഫ്ലോറിഡയിലും ജമൈക്കയിലും ഫ്രഞ്ച് പോളിനേഷ്യയിലെ മാർക്വേസാസ് ദ്വീപുകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് നുകു ഹിവ ദ്വീപിലും ബംഗ്ലാദേശ്, തായ്‌ലൻഡ്, പശ്ചിമാഫ്രിക്കയിൽ സായിറിലും സ്വാഭാവികമായി കാണപ്പെടുന്നു. ഗാലപ്പഗോസ് ദ്വീപുകളിൽ ജനവാസമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ അധിനിവേശയിനമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഹെലിക്കോണിയ കരിബിയയും ആക്രമണ സ്വഭാവം കാണിക്കുന്നയിനമാണ്. ഹെലിക്കോണിയ കരിബിയയുടെ ജന്മദേശം ഉഷ്ണമേഖലാ കരീബിയൻ പ്രദേശങ്ങളാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ജമൈക്ക, ക്യൂബ, ഹെയ്തി, ഡൊമിനിക്കൻ റിപ്പബ്ലിക്, പ്യൂർട്ടോ റിക്കോ തുടങ്ങിയ ദ്വീപുകൾ.

അലങ്കാര മൂല്യം കാരണം, ഇന്ത്യ (പ്രത്യേകിച്ച് കേരളത്തിൽ), ശ്രീലങ്ക, മലേഷ്യ, ഇന്തോനേഷ്യ, ഫിലിപ്പീൻസ്, തായ്‌ലൻഡ്, ഫിജി, ഹവായ് പോലുള്ള പസഫിക് പ്രദേശങ്ങൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇത് വ്യാപകമായി നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ പലതിലും, ഇത് സ്വാഭാവികമായി വളരുകയും അധിനിവേശ പ്രവണതകൾ കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നിയന്ത്രണത്തിന്റെ ആവശ്യകത

ഹെലിക്കോണിയയ്ക്ക് എളുപ്പത്തിൽ സ്വാഭാവികമായി വളരാൻ കഴിയുന്ന ഈർപ്പമുള്ള ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിരീക്ഷണം വളരെ അത്യാവശ്യമാണ്. ആക്രമണകരമായ വ്യാപനം ദ്രുതഗതിയിലുള്ള സസ്യ പുനരുൽപാദനത്തിലൂടെയാണ് നടക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ ദ്രുത വളർച്ച ആശങ്ക ജനിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഭൂഗർഭ വേരുകളിലൂടെ വേഗത്തിൽ പടരുന്നു, ഇടതൂർന്ന കാടുകൾ രൂപപ്പെടുന്നു. വെള്ളത്തിലൂടെയും പക്ഷികളിലൂടെയും വിത്തുകൾ വഴിയും പ്രത്യുൽപ്പാദനം നടക്കുന്നു.

നീക്കം ചെയ്താലും മണ്ണിൽ അവശേഷിക്കുന്ന ചെറിയ വേരുകളുടെ കഷണങ്ങളിലൂടെയോ കിഴങ്ങുകളുടെ ശകലത്തിൽ നിന്നോ വേഗത്തിൽ പുനരുജ്ജീവിക്കാൻ കഴിയും. ഇതിന്റെ വിപുലമായ ഭൂഗർഭ കിഴങ്ങും വേരുകളും കാരണം ഒരിക്കൽ സ്ഥാപിതമായാൽ നീക്കം ചെയ്യാൻ വളരെ പ്രയാസമാണ്. വ്യാപനം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് സ്ഥിരമായ നീക്കം ചെയ്യൽ ആവശ്യമാണ്.

ചൂടുള്ളതും ഈർപ്പമുള്ളതുമായ ഉഷ്ണമേഖലാ കാലാവസ്ഥകളിൽ വളരുന്നു, ഭാഗികമായ തണലിലും പൂർണ്ണ പ്രകാശത്തിലും വളരുന്നു. കൂടാതെ വിവിധതരം മണ്ണിനോട്, പ്രത്യേകിച്ച് ഈർപ്പമുള്ളതും നല്ല നീർവാർച്ചയുള്ളതുമായ സാഹചര്യങ്ങളുമായി നന്നായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. ഭൂഗർഭകിഴങ്ങുകളിൽ നിന്ന് ഇടതൂർന്ന് വളരുകയും വെളിച്ചം, പോഷകങ്ങൾ, സ്ഥലം എന്നിവയ്ക്കായി മത്സരിച്ചുകൊണ്ട് തദ്ദേശീയ സസ്യങ്ങളുടെ വളർച്ചയെയും പുനരുജ്ജീവനത്തെയും അടിച്ചമർത്തുകയും സസ്യ വൈവിധ്യം കുറച്ച് ഇടതൂർന്ന ഏകവിള കാടുകൾ രൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് മണ്ണിന്റെയും ജൈവവൈവിധ്യ ഘടനയേയും മണ്ണിന്റെ സംവിധാനങ്ങളെയും പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുകയും പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

കട്ടിയുള്ള ഹെലിക്കോണിയ കൂട്ടങ്ങൾ മണ്ണിന്റെ ഈർപ്പവും പോഷക ചക്രങ്ങളെയും മാറ്റിമറിച്ച് മണ്ണിന്റെ ഫലഭൂയിഷ്ഠത കുറയ്ക്കും. അതേസമയം ഇലകളുടെ അടിഞ്ഞുകൂടുന്നത്, സൂക്ഷ്മജീവികളുടെ പ്രവർത്തനത്തെയും വിഘടന രീതികളെയും മാറ്റിയേക്കാം. കൂടാതെ, പ്രകൃതിദത്ത പാരിസ്ഥിതിക പ്രക്രിയകളെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെയും, ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ വൈവിധ്യം കുറയ്ക്കുന്നതിലൂടെയും, ഭൂപ്രകൃതിയിലെ മാറ്റങ്ങൾ കാരണം ചില ഭൂപ്രകൃതികളിൽ മണ്ണൊലിപ്പിനുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെയും ഈ ചെടിയുടെ ആധിപത്യം പരിസ്ഥിതി നശീകരണത്തിന് കാരണമാകുന്നു.

ഹെലിക്കോണിയയുടെ അനിയന്ത്രിതമായ വ്യാപനം വൈവിധ്യമാർന്ന ആവാസവ്യവസ്ഥകളെ പ്രതിരോധശേഷി കുറഞ്ഞ സംവിധാനങ്ങളാക്കി മാറ്റുകയും, പാരിസ്ഥിതിക സന്തുലിതാവസ്ഥ കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യും.