ദേഹത്ത് തേളിനെ വരച്ചുവച്ചും
വിസ്‌കിയില്‍ ഐസിട്ട് നൊട്ടിനുണഞ്ഞും
എന്റെ മാറില്‍ കാലുകള്‍ വച്ച്
ഒരു ടര്‍ക്കിഷ് പാട്ടു പാടിയും
രതിയുടെ നിമിഷങ്ങളെ പതുക്കെയാക്കിയും
രാത്രി എന്ന ക്യാന്‍വാസില്‍
തീപോലെ തിളങ്ങിയും
അവള്‍

നേരം പുലര്‍ന്നു
എപ്പോഴോ എഴുതിയ കവിത
മേശയിലുപേക്ഷിച്ച്
അവള്‍  സ്റ്റേറ്റ്സിലേക്ക് പറന്നു
ഭര്‍ത്താവ്
വിമാനത്താവളത്തില്‍ കാത്തുനില്‍ക്കും

വൈകുന്നേരം
അവളുടെ കവിത എടുത്തുനോക്കി
കവിത മനസ്സിലാവില്ല
അതിലെ ഒരു വരി ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:

''നിമിഷങ്ങള്‍
നീട്ടിപ്പാടി  അനശ്വരമാക്കുവാന്‍
ഏത് ദൂരത്തേക്കും  പറക്കുന്നു.''