മഴമടിച്ചികള്‍ മിഥുനതരുണനൊളി

കണ്ണെറിഞ്ഞിട്ടും,

മഞ്ഞ നൂലിഴയില്‍

വെയില് തുന്നിയ

പകല് പൂഞ്ചേല

കതിരവ -

ന്നഴകാലുടുത്തു മുകില്‍-

മലയിറങ്ങുമ്പോള്‍

സമയകന്യകള്‍

കുളി കഴിഞ്ഞു ദിന-

യാത്ര പോകുമ്പോള്‍

ഈറനാമിറ്റു -

കൂന്തലോടുറ്റ

കവിത വഴിവക്കില്‍

കൂട്ടിനായ് മഴ -

നോവുഴിഞ്ഞ് പഴി -

വാക്കെറിയുന്നു.

കനലു തിരളും

വരികള്‍ തിരയും

പരിഭവത്തിന്മേല്‍

കുടപിടിക്കും

നിമിഷമപ്പോള്‍

കലുഷ ഭാവത്തില്‍

തിരകള്‍ തല്ലിയുട-

ലാഴി തുള്ളി പുതു

മഥനമാടുന്നു.

ഉയിരിലാളു-

മെരിതീയ്യിലായ് തെള്ളി

വാരിയെറിയുന്നു.

കനലു പോല്‍ പൊരി

ചിതറി നിനവില്‍

ചടുല ഭാവത്തില്‍

അകമിഴിത്തട്ട്

കടയുമോതിരം

കടകതാളത്തില്‍

തുടലുപൊട്ടും

കെട്ട ജീവനി -

ലുരുള്‍ നടുക്കം പോല്‍

അമൃത് നുരയും

കവിതയായി ഞാന്‍

നാടു തീണ്ടുന്നു.